Question 1

Czy odsetki od oficjalnych banków państwowych są haram?

Accepted Answer

Drogi Bracie, Jako muzułmanin należący do madhhabu Hanafi, chciałbym odpowiedzieć na Twoje pytanie dotyczące odsetek pobieranych przez oficjalne banki państwowe, w świetle Koranu i Sunny. W islamie lichwa (riba) jest zdecydowanie zakazana (haram). Wiele wersetów Koranu nakazuje unikanie lichwy. Na przykład, w wersecie 275 Sura Al-Baqarah jest powiedziane: "Allah uczynił handel dozwolonym, a lichwę zakazaną." Prorok Muhammad (pokój i błogosławieństwo Allaha z nim) również przeklął w swoich hadisach tych, którzy pobierają, dają, zapisują i świadczą o lichwie. To ogólne postanowienie dotyczy również odsetek pobieranych przez banki państwowe. W madhhabie Hanafi nie ma żadnych sporów co do tego, że lichwa jest zakazana. Chociaż działalność banków państwowych może wydawać się działalnością handlową, nie jest ona uważana za dozwoloną (dżajiz), ponieważ generuje dochód z odsetek. Dlatego też, pobieranie lub dawanie pieniędzy na procent od oficjalnych banków państwowych jest zakazane (haram) zgodnie z madhhabem Hanafi. Zaleca się tym, którzy angażują się w takie transakcje, aby zwrócili się ku halal (dozwolonym) sposobom, na ile to możliwe. Życzę Ci powodzenia w krokach, które podejmiesz, aby zyskać zadowolenie Allaha.

Question 2

Jakie grzechy przeklął nasz Prorok?

Accepted Answer

W imię Boga Miłosiernego, Litościwego. Grzechy, które przeklął nasz Prorok (niech pokój i błogosławieństwo Allaha będą z nim), są wielkimi przestępstwami, które wymagają oddalenia od miłosierdzia Allaha. Takie zachowania zakłócają spokój zarówno jednostki, jak i społeczeństwa. Według mezhebu Hanafi grzechy te są haram (zabronione) i należy ich unikać. Niektóre grzechy przeklęte w Świętym Koranie i Sunnie Proroka to: Oddawanie czci komukolwiek innemu niż Allah (Shirk): Oddawanie czci komukolwiek innemu niż On lub przypisywanie Mu wspólników jest największym grzechem. (Sura An-Nahl, werset 105) Zadawanie bólu rodzicom i sprzeciwianie się im: Ranienie ich, lekceważenie, buntowanie się przeciwko nim to wielkie grzechy. (Sura Al-Isra, werset 23) Niesprawiedliwe zabijanie: Pozbawienie życia jest jednym z największych przestępstw przed Allahem. (Sura Al-Ma'idah, werset 32) Spożywanie i dawanie lichwy (Riba): Transakcje oparte na lichwie prowadzą do wielkich szkód zarówno w tym świecie, jak i w życiu pozagrobowym. (Sura Al-Baqarah, werset 275) Uprawianie cudzołóstwa (Zina): Ten wielki grzech przeciwko honorowi i czystości niszczy moralną strukturę społeczeństwa. Kradzież: Bezprawne zabieranie cudzej własności jest naruszeniem praw człowieka. Składanie fałszywych zeznań: Zniekształcanie prawdy i niesłuszne oskarżanie innych jest wielką odpowiedzialnością. Czynienie niesprawiedliwości ludziom i pozbawianie ich praw: Nieuczciwe zachowanie i zawłaszczanie praw innych jest przeklęte. Mówienie złych słów i szerzenie plotek: Mówienie słów, które mogą psuć relacje między ludźmi lub ranić ich, jest haram. Wyśmiewanie i poniżanie: Należy unikać zachowań, które mogą prowadzić do nienawiści i wrogości między muzułmanami. Oszukiwanie na wadze i miarach: Działanie sprzeczne z zasadą uczciwości w handlu jest przeklęte. (Sura Al-Mutaffifin, wersety 1-3) Oszczerstwo wobec honoru innych: Oskarżanie czystych kobiet jest bardzo wielkim grzechem. (Sura An-Nur, werset 23) Te grzechy są czynami, które ściągają gniew Allaha i które przeklął nasz Prorok (niech pokój i błogosławieństwo Allaha będą z nim). Muzułmanin powinien unikać takich zachowań, nawracać się i prosić Allaha o przebaczenie. Niech Allah Wszechmogący ochroni nas wszystkich przed takimi grzechami.

Question 3

W jakim wieku u ludzi zaczyna się zapisywanie grzechów?

Accepted Answer

Drogi bracie/siostro, Zapisywanie grzechów u ludzi, zgodnie z mezhebem Hanafi i ogólnym zrozumieniem islamskim, rozpoczyna się w wieku osiągnięcia dojrzałości umysłowej (baligh). Wiek ten zazwyczaj określa się jako około 15 lat dla chłopców i około 15 lat lub moment rozpoczęcia menstruacji dla dziewcząt. Podstawą tego jest zasada zawarta w Koranie i Sunny Proroka: "Każdy człowiek jest odpowiedzialny za to, co sam zyskał." (Sura Al-Muzzammil, werset 8). Werset ten oznacza, że osoba będzie odpowiedzialna za swoje czyny. Dzieci, które nie osiągnęły dojrzałości umysłowej, uważa się za jeszcze niedojrzałe do ponoszenia tej odpowiedzialności. W jednym z hadisów Prorok Muhammad (pokój i błogosławieństwo Allaha z nim) powiedział: "Pióro zostało podniesione od trzech osób: od śpiącego, dopóki się nie obudzi, od szaleńca, dopóki nie odzyska zmysłów, i od dziecka, dopóki nie osiągnie wieku dojrzałego." (Tirmidhi, Janaiz, 20; Abu Dawud, Hudud, 22). Ten hadis jasno wskazuje, że osiągnięcie dojrzałości umysłowej jest punktem zwrotnym w kwestii zapisywania grzechów i nagród. Dlatego osoba nie jest pociągana do odpowiedzialności za błędy lub grzechy popełnione przed osiągnięciem dojrzałości umysłowej i wieku odpowiedzialności. Jednakże po osiągnięciu dojrzałości umysłowej jest odpowiedzialna za swoje czyny, zarówno pod względem nagrody, jak i grzechu. Niech Allah cię strzeże.

Question 4

Jakie są wielkie grzechy, siedem kebair?

Accepted Answer

Oczywiście, zgodnie ze szkołą myślenia Hanafi, w świetle Koranu i Sunny, przedstawię informacje na temat wielkich grzechów (kebair). Wielkie grzechy to grzechy, które Allah kategorycznie zabronił i za które obiecano poważną karę, jeśli zostaną popełnione. Różnią się one od małych grzechów tym, że mają większe konsekwencje. Chociaż istnieją różne opinie wśród uczonych co do liczby wielkich grzechów, powszechnie akceptowanych jest siedem następujących wielkich grzechów: 1. Przypisywanie Allahowi wspólników (szirk): Przypisywanie Allahowi wspólników jest największym grzechem i jedynym grzechem, który nie jest wybaczany. W Świętym Koranie powiedziano: "Zaprawdę, Allah nie wybacza przypisywania Mu wspólników, lecz wybacza, komu chce, inne grzechy poza tym." (Sura An-Nisa, 48) 2. Zabijanie ludzi: Niesprawiedliwe zabicie człowieka jest jednym z największych grzechów w islamie. W Świętym Koranie znajdują się surowe ostrzeżenia w tej kwestii. 3. Uprawianie magii (sihr): Magia jest uważana za wielki grzech zarówno dla tego, kto ją uprawia, jak i dla tego, kto ją zleca. 4. Nieodprawianie modlitwy (salat): Modlitwa jest jednym z filarów islamu. Opuszczenie modlitwy bez uzasadnionej przyczyny jest jednym z wielkich grzechów. 5. Cudzołóstwo (zina): Cudzołóstwo, czyli nielegalny stosunek, jest jednym z wielkich grzechów, który powoduje poważne szkody zarówno dla jednostki, jak i dla społeczeństwa. 6. Kradzież: Niesprawiedliwe zabieranie cudzej własności jest jednym z wielkich grzechów zakazanych w islamie. 7. Fałszywe świadectwo: Składanie fałszywego świadectwa jest czynem, który podważa sprawiedliwość i jest uważany za wielki grzech. Te wymienione grzechy to tylko część wielkich grzechów. W Koranie i Sunnie wspomina się o wielu innych wielkich grzechach. Ważne jest, aby unikać tych grzechów i starać się zdobyć zadowolenie Allaha. Modlę się do Allaha Wszechmogącego, aby chronił nas wszystkich przed wielkimi grzechami.

Question 5

Czy handel z osobą, która zarabia w sposób niedozwolony (haram), jest dozwolony?

Accepted Answer

Wa alejkum as-salam wa rahmatullahi wa barakatuh. Kwestia dozwolenia handlu z osobą, która zarabia w sposób niedozwolony (haram), zależy przede wszystkim od źródła niedozwolonych zarobków i charakteru transakcji. Według mezhebu Hanafi, handel towarami, których niedozwolony charakter został definitywnie potwierdzony, nie jest dozwolony. Jednakże, jeśli źródło dochodu osoby jest wątpliwe lub jest to mieszanka niedozwolonych i dozwolonych zarobków, sytuacja może być inna. Jeśli osoba zarabia pieniądze w sposób niedozwolony, ale kupuje i sprzedaje za te pieniądze dozwolone towary, handel tymi towarami może nie być problemem, o ile same towary nie są niedozwolone. Jednakże, nie oznacza to usprawiedliwienia niedozwolonych zarobków tej osoby. Święty Koran mówi: „O wy, którzy wierzycie! Nie pożerajcie waszych dóbr między sobą w sposób nieprawdziwy (haram), chyba że przez handel za obopólną zgodą. I nie zabijajcie samych siebie. Zaprawdę, Allah jest dla was miłosierny.” (Koran, Sura An-Nisa, 29. werset). Ten werset zakazuje wszelkiego nieuczciwego zysku i stanowi, że legalny handel odbywa się za obopólną zgodą. Prorok Mahomet (pokój i błogosławieństwo Allaha z nim) przekazał również wiele hadisów dotyczących unikania niedozwolonych zarobków. Na przykład powiedział: „Kto zarabia niedozwolone pieniądze, nawet jeśli je rozdaje jako jałmużnę, nie zostanie to od niego przyjęte, a to, co z nich pozostanie, będzie dla niego przyczyną piekła.” (Ibn Majah, Kitab at-Tijarat, 4). Ten hadis jest ważnym ostrzeżeniem dotyczącym zarówno samych niedozwolonych zarobków, jak i stanu tego, co z nich pochodzi. Dlatego należy zachować ostrożność podczas handlu z osobą, która zarabia w sposób niedozwolony. Jeśli przedmiot handlu jest niedozwolony (np. sprzedaż alkoholu) lub jeśli większość dochodów osoby jest niedozwolona i ma to odzwierciedlenie w jej handlu, to kupowanie od tej osoby lub sprzedawanie jej towarów może nie być dozwolone według mezhebu Hanafi. Jednakże, jeśli osoba ma wątpliwe dochody, ale sprzedaje ci dozwolony towar, a ty nie jesteś pewien jego niedozwolonego charakteru, ważne jest, aby dokładnie zbadać sprawę i rozwiać wątpliwości. Podsumowując, kupowanie towaru od osoby zarabiającej w sposób niedozwolony, którego źródło jest niedozwolone, jest zdecydowanie niedozwolone. Jeśli źródło dochodu jest wątpliwe, musisz upewnić się, że kupowany towar jest dozwolony. Najbardziej cnotliwe jest unikanie osób, co do których istnieje podejrzenie niedozwolonych zarobków. Niech Allah (Wszechmogący) oświeci nas wszystkich w kwestii tego, co dozwolone i niedozwolone.

Question 6

Czy możesz mi powiedzieć o drzewie genealogicznym i kolejności przyjścia proroków?

Accepted Answer

Tak, mogę powiedzieć o drzewie genealogicznym i kolejności przyjścia proroków z użyciem Koranu i Haditu. Według Koranu i Haditu wszyscy prorocy tworzą łańcuch, który zaczyna się od Adama i kończy się na Jezusa. Ten łańcuch jest również wymieniony w Koranie 13:7.

Question 7

Jakie jest znaczenie intencji w islamie?

Accepted Answer

W islamie intencja jest duszą każdej czci i czynu, a źródłem nagrody i akceptacji.

Question 8

Dlaczego mówimy subhanallah, kiedy dzieje się coś nieoczekiwanego?

Accepted Answer

Mój drogi bracie, Mówienie „Subhanallah”, gdy stajemy w obliczu nieoczekiwanej sytuacji, oznacza oczyszczanie Wszechmogącego Allaha z wszelkich niedoskonałości i uznanie Jego nieskończonej potęgi. W szkole hanafickiej i ogólnej tradycji islamskiej głównymi powodami stosowania tego dhikru w momentach zaskoczenia są: 1. Wyrażenie zdumienia i podziwu: Kiedy wierzący napotyka wydarzenie, którego się nie spodziewał, przypomina sobie, że to zdarzenie dokonało się z woli Allaha. Mówiąc: „Jakże wzniosły jest Allah, jest On wolny od wszelkich niedoskonałości”, wyraża swój podziw dla sztuki stworzenia i potęgi Allaha. 2. Przywiązanie do Sunny: Nasz Umiarkowany Prorok (niech spoczywa w pokoju) w sytuacjach, gdy był zaskoczony lub zdumiony, reagował mówiąc „Subhanallah”. Pewnego razu, gdy spotkał Abu Hurairaha, który wycofał się z powodu stanu nieczystości rytualnej (dżanaba), Prorok (niech spoczywa w pokoju) powiedział ze zdumieniem: „Subhanallah! Wierzący nigdy nie staje się nieczysty” (Bukhari, Ghusl 23; Muslim, Hayd 115). 3. Pamięć o Allahu: W Szlachetnym Koranie powiedziane jest: „Wszystko, co jest w niebiosach i na ziemi, wysławia Allaha” (Surat al-Hashr, 1). Wypowiedzenie tego tasbihu w obliczu nieoczekiwanej sytuacji jest znakiem, że sługa wie, iż znajduje się w każdej chwili pod obserwacją Allaha. Podsumowując; mówienie „Subhanallah” w obliczu jakiegoś wydarzenia jest zarówno wyrazem zaskoczenia, jak i sposobem na przekształcenie tej chwili w dhikr i uwielbienie. Niech Allah uczyni nas spośród tych, którzy zawsze Go wspominają.

Question 9

Czy Allah wybacza temu, kogo chce, czy temu, kto na to zasługuje?

Accepted Answer

Drogi bracie, Według wiary islamskiej, a w szczególności szkoły hanafi-maturydyckiej, odpowiedź na to pytanie znajduje się w punkcie, w którym absolutna wola Allaha łączy się z Jego nieskończoną mądrością. Allah Wzniosły jest absolutnym władcą i ma moc wybaczenia, komu zechce. W Świętym Koranie prawda ta jest wyrażona w następujący sposób: "Do Allaha należy to, co jest w niebiosach i na ziemi. On przebacza, komu chce, i karze, kogo chce. Allah jest przebaczający, miłosierny." (Al-Imran, 129) Jednak "wola" Allaha nie jest przypadkowym wyborem, lecz opiera się na Jego nieskończonej mądrości (czynieniu wszystkiego we właściwy sposób). Allah sprawia, że szczera skrucha sługi, jego żal i dobre uczynki stają się przyczyną Jego przebaczenia. Oznacza to, że sługa poprzez skruchę i wiarę "prosi" o wybaczenie, a Allah w Swojej łasce "chce" mu wybaczyć. Nasz Prorok (pokój z nim) powiedział w hadisie: "Nikt nie może wejść do raju wyłącznie dzięki swoim uczynkom (zasługując na to). Zapytali: 'Nawet ty, o Wysłanniku Allaha?' Odpowiedział: 'Nawet ja, jeśli Allah nie otoczy mnie Swoim miłosierdziem.'" (Muslim, Munafiqin, 71) Podsumowując; nikt nie może rościć sobie prawa wobec Allaha, mówiąc "zasłużyłem na to". Wybaczenie jest darem i wolą Allaha. Jednak Allah wskazał nam drogę do dostąpienia tej woli, obiecując przebaczenie tym, którzy szczerze żałują i przestrzegają Jego przykazań. Niech Allah uczyni nas jednymi z tych, których otacza Swoim miłosierdziem.

Question 10

Cnota tesbihatu (wypowiadania formu pamięci o Allahu) wykonywanego po modlitwie

Accepted Answer

As-salamu alajkum, Drogi Bracie / Droga Siostro, Tesbihat wykonywany po modlitwach to bardzo ceniąca się sunna, która dopełnia duchowy klimat kultu i wyraża wdzięczność sługi wobec Allaha. Według hanafickiego madhabu te zikiry wykonywane po modlitwie obowiązkowej (fard) – a jeśli takowa istnieje, po odmówieniu ostatniej sunny – są uważane za sunnę muakkadah (potwierdzoną). Cnotę tesbihatu wykonywanego po modlitwie można podsumować w następujący sposób: 1. Przebaczenie grzechów: Prorok (niech spoczywa z nim pokój i błogosławieństwo Allaha) powiedział: „Kto po każdej modlitwie 33 razy wysławia Allaha (Subhanallah), 33 razy wyraża wdzięczność Allahu (Alhamdulillah) i 33 razy wywyższa Allaha (Allahu Akbar) – co daje łącznie 99, a jako setne powie: „Lâ ilâhe illallâhu vahdehû lâ şerîke leh, lehü'l-mülkü ve lehü'l-hamdü ve hüve alâ külli şey'in kadîr” – jego grzechy zostaną mu przebaczone, nawet jeśli byłyby tak liczne jak piany morskie” (Muslim, Masājid, 146). 2. Podniesienie stopnia duchowego: Tesbihat oczyszcza serce ze spraw doczesnych i przybliża sługę do Allaha. Jak powiedziano w Szlachetnym Koranie: „Zaprawdę, w pamięci o Allahu serca znajdują spokój” (Sura Ar-Ra'd, 28). 3. Rekompensata braków: Jest przyczyną nadrabiania drobnych chwil nieuwagi i niedociągnięć, które mogły wystąpić podczas modlitwy. 4. Skarbiec Raju: Te zikiry są dla wierzącego wielką nagrodą w życiu przyszłym i skarbcem Raju. Kiedy ubodzy muhadżirowie wyrażali smutek mówiąc: „Bogaci zabrali dla siebie wysokie stopnie i wieczne dobrodziejstwa”, nasz Prorok polecił im ten tesbihat i obwieścił, że inni nie będą mogli ich w tym prześcignąć (Bukhari, Adhan, 155). Podsumowując; tesbihat po modlitwie to brama do zdobycia ogromnej nagrody przy niewielkim wysiłku oraz do duchowego oczyszczenia. Niech Allah przyjmie Wasze praktyki religijne.

Question 11

Czy zamożni muzułmanie osiągnęli wysokie stopnie w raju?

Accepted Answer

Mój cenny bracie, to pytanie, które zadałeś, zostało również zadane Prorokowi Mahometowi (pokój z nim) przez ubogich Towarzyszy w czasach Proroka. Możemy wyjaśnić tę kwestię w ramach Koranu i Sunny w następujący sposób: Wysokie stopnie w raju nie są związane jedynie z bogactwem lub ubóstwem. Prawdziwą miarą stopni jest pobożność (takła), szczerość (ichlas) i dążenie do zadowolenia Allaha. Pewnego dnia ubodzy Towarzysze przyszli do Proroka Mahometa (pokój z nim) i wyrazili swoje smutki: "O Wysłanniku Allaha! Nasi zamożni bracia zabrali wysokie stopnie i wieczne błogosławieństwa. Ponieważ my modlimy się, oni też się modlą; my pościmy, oni też poszczą. Ale oni dają jałmużnę, a my nie możemy; oni uwalniają niewolników, a my nie możemy." Prorok (pokój z nim) nauczył ich wtedy dhikr (tasbihat), które mogą stosować, aby osiągnąć to samo, co materialne akty kultu bogatych (Muslim, Mesacid, 142). Jak podkreślają uczeni szkoły Hanafi, wyższość w islamie nie jest mierzona ilością bogactwa, ale sposobem, w jaki zostało ono zdobyte i gdzie zostało wydane. 1. Cierpliwy ubogi i wdzięczny bogaty: Islamski uczeni stwierdzili, że "cierpliwy ubogi" i "wdzięczny bogaty" mają wysoką wartość u Allaha. Bogaty muzułmanin może osiągnąć najwyższe stopnie, wydając swoje bogactwo na drodze Allaha (poprzez dawanie jałmużny). Ubogi muzułmanin może osiągnąć te same stopnie, będąc cierpliwym w swojej sytuacji i kontynuując swoje akty kultu. 2. Trudność rozliczenia: Prorok Mahomet (pokój z nim) przekazał dobrą nowinę, że "ubodzy wejdą do raju pięćset lat przed bogatymi" (Tirmidhi, Zuhd, 37). Wynika to z faktu, że rozliczenie majątku bogatych zajmuje czas. Jednak po dokonaniu rozliczenia, stopnie bogatych, którzy wykorzystali swoje bogactwo na dobre uczynki, mogą być bardzo wysokie. 3. Podstawową miarą jest pobożność (Takła): W Koranie powiedziano: "Zaprawdę, najbardziej szlachetny z was u Allaha jest ten, kto jest najbardziej pobożny (najbardziej pobożny z was)" (Sura Al-Hudżurat, 13). Podsumowując; zamożni muzułmanie osiągają wysokie stopnie, nie tylko dlatego, że są bogaci, ale jeśli wydają swoje bogactwo na drodze Allaha i są wdzięczni. Ubodzy muzułmanie dzielą te stopnie poprzez swoją cierpliwość i akty kultu. Raj jest miejscem, gdzie nagradzana jest hojność tych, którzy mają środki, oraz cierpliwość i szczerość tych, którzy mają ograniczone środki.

Question 12

Co powinniśmy zrobić, jeśli w rodzinie dochodzi do niesprawiedliwości?

Accepted Answer

Mój szanowny bracie, pozwól nam uprzejmie odpowiedzieć na Twoje pytanie dotyczące tego, jak należy postępować w obliczu niesprawiedliwości doświadczanej w rodzinie. Religia islamu przywiązuje wielką wagę do silnych więzi rodzinnych oraz do tego, aby były one oparte na wzajemnej miłości, szacunku i sprawiedliwości. W Szlachetnym Koranie i Sunnie znajduje się wiele wskazówek i nakazów na ten temat. Przede wszystkim, gdy w rodzinie dochodzi do niesprawiedliwości, należy wykazać się cierpliwością i spróbować zrozumieć sytuację. Jest powiedziane: "O wy, którzy wierzycie! Szukajcie pomocy w cierpliwości i modlitwie. Zaprawdę, Bóg jest z cierpliwymi." (Koran, Surat al-Baqarah, 2:153) Osoba, która doświadcza niesprawiedliwości, powinna najpierw upomnieć drugą stronę w sposób nieobraźliwy, tak aby wykazać swoją rację. Celem jest naprawienie sytuacji i ustanowienie sprawiedliwości. Nasz Prorok (niech spoczywa z nim pokój i błogosławieństwo) powiedział: "Pomóż swojemu bratniej religijnemu, niezależnie od tego, czy jest ciemiężcą, czy ciemiężonym." Towarzysze zapytali: "O Wysłanniku Boga! Pomożemy temu, kto jest ciemiężony, ale jak mamy pomóc ciemiężcy?" Prorok (niech spoczywa z nim pokój i błogosławieństwo) odpowiedział: "Powstrzymasz go od niesprawiedliwości. To jest właśnie pomoc dla niego." (Bukhari, Mazalim, 4) Ten szlachetny hadis wskazuje nam drogę w zapobieganiu niesprawiedliwości w rodzinie. Jeśli członek rodziny dopuszcza się niesprawiedliwości, próba odwiedzenia go od tego zachowania jest największym dobrem, jakie można dla niego uczynić. Jeśli sytuacja nie poprawi się poprzez rozmowę lub upomnienia, rozwiązaniem – w ramach ogólnych zasad madhabu hanafitów – może być poproszenie starszych w rodzinie lub kogoś godnego zaufania i mądrego o pełnienie roli sędziego. Jest to wysiłek zmierzający do polubownego rozwiązania sprawy drogą mediacji. Należy pamiętać, że rodzina jest najmniejszą jednostką tworzącą społeczeństwo. Spokój i sprawiedliwość w tej jednostce mają ogromne znaczenie zarówno dla naszego doczesnego życia, jak i dla życia przyszłego. Wszechmogący Bóg nakazuje członkom rodziny być sprawiedliwymi wobec siebie nawzajem. Niech Allah wspiera Cię w Twoich wysiłkach w tej sprawie.

Question 13

W jaki sposób nasz Pan będzie rozliczał sługi w Dniu Rozliczenia?

Accepted Answer

Drogi bracie, Niech będzie z tobą spokój, miłosierdzie i błogosławieństwo Allahu. Dzień Rozliczenia to święty dzień, w którym sprawiedliwość objawi się w pełni i w którym nikomu nie zostanie wyrządzona najmniejsza niesprawiedliwość. Zgodnie z metodologią szkoły hanafickiej oraz doktryną Ahl al-Sunnah, Allah Wszechmogący, rozliczając się ze swoimi sługami, zarówno otoczy ich swą łaską i miłosierdziem, jak i potraktuje ich z prawdziwą sprawiedliwością. Natura i etapy rozliczenia w Dniu Zmartwychwstania są w skrócie następujące: 1. Wręczenie ksiąg czynów: Sługom zostają wręczone – z prawej lub lewej strony – księgi, w których zapisano ich dobre i złe uczynki popełnione na świecie. W Świętym Koranie, w surze Al-Isra, w wersetach 13 i 14, powiedzeno tak: „Każdemu człowiekowi przywiązaliśmy jego wróżbę (czyn) do szyi. W Dniu Zmartwychwstania wyciągniemy dla niego księgę, którą zastał otwartą. »Czytaj swoją księgę! Dziś wystarczysz sam sobie jako ten, który rozlicza« – powiedziane mu będzie”. 2. Mizan (Waga): Zostaną ustanowione wagi sprawiedliwości do zważenia uczynków. Ci, których dobre uczynki przeważą, osiągną wieczne zbawienie. W surze Al-A'raf, w wersetach 8-9, powiedzeno: „W owym dniu ważenie jest prawdą. Ci, których szale będą ciężkie, to ci, którzy osiągnęli sukces. Ci zaś, których szale będą lekkie, to ci, którzy zatracili sami siebie przez to, że uporczywie wyrządzali krzywdę naszym znakom”. 3. Przesłuchanie i pociągnięcie do odpowiedzialności: W szlachetnych hadisach, które stanowią główne źródła szkoły hanafickiej, nasz Prorok (niech spoczywa w nim pokój i błogosławieństwo) tak opisał, jak będzie wyglądało rozliczenie: „Żaden sługa nie poruszy się ani o krok w Dniu Zmartwychwstania, dopóki nie zostanie zapytany o to, gdzie spędził swoje życie, co zrobił ze swoją wiedzą, skąd zdobył swój majątek i na co go wydał oraz w czym wyniszczył swoje ciało” (Tirmizi, Kiyamet, 1). Dla wierzących to rozliczenie odbędzie się w formie łagodnej rozmowy, podczas której Allah pozostanie sam na sam ze swoimi sługami, nakłoni ich do wyznania grzechów i ich wybaczy. Dla niewiernych i grzeszników będzie to jednak sprawiedliwe i surowe przesłuchanie. Tylko Allah, Pan Świec, wie najlepiej. On jest niezwykle miłosierny i sprawiedliwy wobec swoich sług. Niech nasz Pan uczyni nasze rozliczenie łatwym.

Question 14

Czy słuchanie muzyki heavy metal lub rock jest dozwolone (halal)?

Accepted Answer

Drogi bracie, W religii islamu oraz w szkole Hanafi, której jesteś wyznawcą, fakt, że dana sprawa jest dozwolona (halal) lub zakazana (haram), zależy od jej istoty, treści oraz wpływu na duszę i czyny człowieka. Jest to podstawowa zasada dotycząca również muzyki. Ocena słuchania muzyki heavy metal lub rock jest dokonywana według następujących kryteriów: 1. Treść tekstów: Jeśli teksty muzyki zawierają szirk (przypisywanie współtowarzyszy Bogu), bunt przeciwko religii lub Stwórcy, kufr (niewiarę), niemoralność, przemoc, zachętę do alkoholu lub narkotyków, słuchanie takiej muzyki nie jest dozwolone (caiz değildir). 2. Wpływ na człowieka: Jeśli słuchana muzyka odciąga człowieka od kultu, takiego jak modlitwa, zaciemnia serce, wyzwala gniew i agresję lub oddala duszę od pamięci o Allahu, wchodzi w zakres zakazu (haram). 3. Symbole i motywy: Szatańskie symbole obecne w niektórych podgatunkach muzyki heavy metal i rock, pesymizm oraz motywy przesądów nie są zgodne z zasadami przyzwoitości i wiary islamu. Źródła (Koran i Hadis): Koran: W Surze Luqmân, w wersecie 6, powiedzno w tłumaczeniu: „A wśród ludzi jest taki, który kupuje czczą gadkę (lahve'l-hadîs), aby sprowadzić z drogi Allahu bez wiedzy i aby wziąć ją w szyderstwo...” Większość egzegetów (komentatorów) oraz uczonych Hanafi uznała wszelkie złe słowa i muzykę, które oddalają człowieka od Allaha i jego obowiązków, za mieszczące się w zakresie tego wersetu. Hadis: Prorok (niech spoczywa w nim pokój) powiedział: „To, co dozwolone, jest jasne...”

Question 15

Dlaczego Allah zakazał relacji homoseksualnych?

Accepted Answer

Drogi bracie, niech pokój i miłosierdzie Allahu będą z tobą. Zadane przez ciebie pytanie jest cenne z punktu widzenia zrozumienia wagi, jaką islam przywiązuje do ludzkiej natury (fitrah) i porządku społecznego. Zgodnie ze szkołą hanaficką i ogólnym prawem islamskim możemy podsumować podstawowe mądrości tego zakazu w następujący sposób: 1. Ochrona fitrah i celu stworzenia Allah stworzył człowieka jako mężczyznę i kobietę, aby nawzajem się uzupełniali. W Szlachetnym Koranie wskazano, że małżonkowie stali się dla siebie źródłem spokoju i miłości. Relacje homoseksualne zostały zakazane, ponieważ są postrzegane jako sprzeczne z tym naturalnym ustawieniem stworzenia (fitrah). 2. Trwanie potomstwa i instytucja rodziny Jednym z głównych celów prawa islamskiego jest „ochrona potomstwa” (hifz al-nasl). Zdrowe trwanie ludzkiego gatunku jest możliwe tylko poprzez legalną strukturę rodzinną składającą się z kobiety i mężczyzny. Związki homoseksualne zostały zakazane, ponieważ nie służą prokreacji potomstwa ani zachowaniu struktury rodziny. 3. Oczyszczenie moralne i duchowe Islam pragnie, aby pożądanie było przeżywane wyłącznie w ramach określonej dyscypliny i legitymizacji (małżeństwa). W Koranie, poprzez lud Proroka Luta, czyn ten został określony jako „przekroczenie granic” i „bezwstydność”. Źródła (Wers i Hadis): Wers: „I oto Lot powiedział do swego ludu: 'Czy popełniacie bezwstyd, jakiego nikt na świecie nie popełnił przed wami? Czy przychodzicie z pożądaniem do mężczyzn zamiast do kobiet? Zaprawdę, jesteście ludem przekraczającym granice!'” (Koran, Sura Al-A'raf, 80-81) Hadis: Wysłannik Boga (niech spoczywa w pokoju) wydał surowe ostrzeżenia dotyczące osób dopuszczających się takich czynów i nakazał unikania zachowań sprzecznych z fitrah. (Tirmizi, Hudud, 24) Pogląd szkoły hanafickiej: Według Imaama Abu Hanify i jego uczniów czyn ten jest ciężkim grzechem i naruszeniem granic wyznaczonych przez Allaha. Prawnicy hanaficcy podkreślają, że ten czyn szkodzi moralnej tkance społeczeństwa i jest sprzeczny z mądrością stworzenia. Podsumowując; ten zakaz opiera się na boskiej mądrości, której celem jest ochrona godności człowieka, jego struktury biologicznej, przyszłości potomstwa i czystości duchowej. Allah w każdym swoim nakazie pragnie dla swego sługi tego, co najlepsze.

Question 16

Czy Uteka, czyli modlitwa wyzwoleńców, pojawia się w hadisach?

Accepted Answer

Drogi synu, o którą pytasz „Modlitwa Uteka” (Modlitwa Wyzwoleńców), nie znajduje się w naszych podstawowych źródłach hadisów (takich jak Kutub al-Sittah) przekazanych od Proroka (niech spoczywa w nim pokój i błogosławieństwo) z autentycznym łańcuchem narratorów. Większość uczonych hadisu stwierdziła, że opowieści krążące na temat sposobu wykonywania tej modlitwy oraz jej zasług są „mawdu” (zmyślone) lub bezpodstawne. W prawie islamskim oraz w szkole hanafickiej, której jesteś wyznawcą, aby jakikolwiek akt czatu o specjalnej nazwie i formie został uznany za „sunnah” lub „cnotliwy akt czci”, musi opierać się na autentycznym dowodzie. Zamiast takich praktyk, które nie mają korzeni i zostały wymyślone w religii później (bida), o wiele lepiej i bardziej nagrodzone przez Boga jest odprawianie dobrowolnych modlitw (nafl), których miejsce jest ugruntowane w Koranie i Sunnie, takich jak Tahajjud, Duha czy Awwabin. Niech Allah nie oddala nas od autentycznej sunny naszego Proroka (niech spoczywa w nim pokój i błogosławieństwo).

Question 17

Czy możesz udzielić informacji na temat drzewa genealogicznego proroków i kolejności ich przybycia?

Accepted Answer

Mój drogi bracie, assalamu alaykum wa rahmatullah. Wszechmogący Allah wysłał niezliczoną liczbę proroków, aby oświecić ludzkość i wskazać drogę prawdy, od Adama (alayhissalam) aż do naszego Proroka Muhammada Mustafy (sallallahu alayhi wa sallam). Liczba proroków wymienionych w Świętym Koranie wynosi 25; jednakże, zgodnie z hadisami, całkowita liczba proroków jest znacznie większa (Musnad, V, 178). Według uczonych szkoły hanafickiej i historyków islamu, drzewo genealogiczne i kolejność proroków przedstawiają się następująco: 1. Hz. Adam, 2. Hz. Idris, 3. Hz. Nuh, 4. Hz. Hud, 5. Hz. Salih, 6. Hz. Ibrahim, 7. Hz. Lut, 8. Hz. Ismail i Hz. Ishaq, 9. Hz. Yaqub, 10. Hz. Yusuf, 11. Hz. Ayyub, 12. Hz. Shuayb, 13. Hz. Musa i jego brat Hz. Harun, 14. Hz. Zulkifl, 15. Hz. Dawud, 16. Hz. Sulayman, 17. Hz. Ilyas, 18. Hz. Alyasa, 19. Hz. Yunus, 20. Hz. Zakariyya, 21. Hz. Yahya, 22. Hz. Isa, 23. Hz. Muhammed Mustafa (sallallahu alayhi wa sallam - Ostatni Prorok). Wszechmogący Allah mówi w Koranie: "...Nie czynimy żadnej różnicy między Jego posłańcami..." (Sura Al-Baqarah, 285). Niech łaska i błogosławieństwo Allaha będą z Tobą.

Question 18

Jaka jest różnica między hanefickim a szafiickim obliczaniem czasu modlitwy asr (popołudniowej)?

Accepted Answer

As-salam alejkum wa rahmatullah wa barakatuh, drogi bracie. Podstawowa różnica między mazhabami hanefickim a szafiickim w kwestii nadejścia czasu modlitwy asr wynika ze sposobu obliczania długości cienia przedmiotu: 1. Mazhab Szafiicki (oraz Dżumhur / większość): Nie licząc cienia, który istnieje, gdy słońce znajduje się dokładnie w zenith (faj az-zawal), czas modlitwy asr zaczyna się w momencie, gdy cień przedmiotu jest równy jego własnej długości. W fıkhu islamskim nazywa się to "Asr al-Awwal" (Pierwszy Asr). 2. Mazhab Haneficki (opinia Imama al-Azama Abu Hanify): Nie licząc cienia w zenicie, czas modlitwy asr zaczyna się w momencie, gdy cień przedmiotu osiąga dwukrotność jego własnej długości. Nazywa się to "Asr al-Sani" (Drugi Asr). (Uwaga: Imam Abu Yusuf i Imam Muhammad z mazhabu hanefickiego mają zdanie takie jak mazhab szafiicki, jednak w mazhabie podstawą do wydawania fatwy jest opinia Imama al-Azama). Podstawa (Hadis Szarif): Ta różnica w ijtihadzie opiera się na przekazie, że anioł Gabriel (pokój z nim) nauczył Proroka (niech spoczywa w pokoju i błogosławieństwo Allahu) czasu modlitw, przewodnicząc im jako imam. Gabriel (a.s.) pierwszego dnia pomodlił się asr, gdy cień miał długość równą przedmiotowi, a drugiego dnia, gdy cień miał długość podwójną (Tirmizi, Mawakyt, 1; Abu Dawud, Salat, 2). Imam al-Azam, opierając się na ostrożności (wzięciu pod uwagę najbezpieczniejszego wariantu) w oddawaniu czci, przyjął dwukrotność cienia, aby mieć pewność, że czas modlitwy zuhr (południowej) rzeczywiście dobiegł końca. Sytuacja ta nie jest sprzecznością, lecz licencją i miłosierdziem w sunnie naszego Proroka (s.a.w.). Możesz ze spokojem oddawać się kultowi zgodnie z kalendarzem mazhabu hanefickiego, z którym jesteś związany. Niech Allah przyjmie Twoje modlitwy.

Question 19

Jak wykonuje się funkcję muezzina (adhan)?

Accepted Answer

Ve aleykümü's-selâm ve rahmetullâhi ve berekâtühû. Pełnienie funkcji muezzina to niezwykle zaszczytna usługa, która wzywa muzułmanów do kultu i spotkała się z pochwałą naszego Proroka (s.a.v.). Nasz ukochany Prorok powiedział w jednym z hadisów: > „Muezzini w Dniu Zmartwychwstania będą ludźmi o najdłuższych szyjach (najbardziej szlachetnymi i o największej nagrodzie).” (Muslim, Salat, 14) Według szkoły hanafickiej prawidłowe i zgodne z Sunną wykonywanie funkcji muezzina wygląda w skrócie następująco: 1. Przygotowanie i zasady etykiety (Adab) Posiadanie ablucji (Wudu): Sunną jest recytowanie azanu i ikamahu w stanie ablucji. Zwrócenie się w stronę Kibly: Podstawą jest stanie i zwrócenie się w kierunku Kibly podczas recytowania azanu. Włożenie palców do uszu: Aby głos był donośniejszy i aby powiadomić osoby z zewnątrz, że wzywa się do modlitwy, sunną jest włożenie palców wskazujących do przewodów słuchowych lub przyłożenie dłoni do uszu. 2. Recytacja Azanu Formuły azanu recytuje się głośno, wyraźnie, sylaba po sylabie i z upiększonym głosem (powoli). Odwracanie w prawo i w lewo: Bez odrywania klatki piersiowej od Kibly; mówiąc „Hayye ala's-salâh” (Spieszcie na modlitwę), głowę obraca się w prawo, a mówiąc „Hayye ala'l-felâh” (Spieszcie ku zbawieniu), głowę obraca się w lewo. Różnica w azanie porannym (Fajr): W azanie porannym po wypowiedzeniu „Hayye ala'l-felâh” dodaje się dwukrotnie zdanie „Es-salâtü hayrun mine'n-nevm” (Modlitwa jest lepsza niż sen). 3. Wypowiedzenie Ikamahu Ikamah jest wygłaszany tuż przed rozpoczęciem modlitwy obowiązkowej (fard), wspólnie w zgromadzeniu lub w pojedynkę. Formuły ikamahu są takie same jak w azanie; jednak recytuje się je szybciej i bardziej płynnie w porównaniu do azanu. W ikamahu po „Hayye ala'l-felâh” wypowiada się dwukrotnie „Kad kâmeti's-salâh” (Modlitwa się rozpoczęła / ma się rozpocząć). Podczas wypowiadania ikamahu nie wkłada się palców do uszu ani nie obraca głowy w prawo i w lewo. Wymogiem dobrej obyczajowości (adab) jest, aby muezzin był osobą uczciwą, dobrze znającą czasy modlitw i uprzejmą wobec dżemaatu (wspólnoty). Niech Wszechmogący Allah przyjmie Waszą służbę.

Question 20

Dlaczego karą za brak wiary w Allaha jest wieczne przebywanie w piekle?

Accepted Answer

Drogi bracie, Twoje pytanie jest jednym z najgłębszych zagadnień, które najbardziej ciekawią ludzki umysł i serce oraz których mądrość starają się pojąć. W kontekście sprawiedliwości i miłosierdzia Allaha Wszechmogącego możemy podsumować tę kwestię w świetle Koranu i Sunny w następujący sposób: Wagę przestępstwa ocenia się nie po czasie lub miejscu popełnienia czynu, lecz po tym, przeciwko komu go popełniono, oraz po naturze samego przestępstwa. Allah Wszechmogący jest nieskończonej wielkości, posiada nieograniczone miłosierdzie i jest naszym prawdziwym Stwórcą. Brak wiary w Niego i zaprzeczanie Niemu to zamykanie przez człowieka z własnej woli drzwi do Jego miłosierdzia, odrzucenie Jego istnienia oraz darów, którymi nas obdarzył. Stan niewierzących został opisany w Świętym Koranie w następujący sposób: „A ci, którzy nie uwierzyli i za kłamstwo uznali Nasze znaki, ci będą mieszkańcami ognia i będą w nim przebywać na wieki.” (Koran, Surat Al-Baqarah, 39) Wiara jest kluczem do wiecznego życia. Niewiara natomiast jest wyborem serca, które decyduje się pozostać zamknięte na prawdę na wieki. Wieczność raju i piekła opiera się na intencji i ukierunkowaniu człowieka w tym świecie. Powodem obdarzenia mieszkańców raju wiecznymi dobrodziejstwami jest to, że wierzyliby oni przez całą wieczność; podobnie mieszkańcy piekła (jak wskazano w wersetach) mają taką naturę, że nawet gdyby zostali odesłani na ziemię, kontynuowaliby to samo zaprzeczanie. Wszechmogący Allah dał ludziom rozum, posłał proroków i wyjaśnił prawdę oraz fałsz. Wiara jest najcenniejszą cnotą, którą człowiek wybiera z własnej woli. Niech Allah Wszechmogący utrzyma nasze serca w prawdzie i nie oddala nas od wiary Ahl al-Sunnah wa al-Jama'ah. Z pozdrowieniami i modlitwą.

Question 21

Czy Święty Mikołaj istnieje?

Accepted Answer

Moje dziecko, zgodnie z wiarą islamską postać Świętego Mikołaja nie jest rzeczywistą istotą; to tylko kulturowa legenda. Fundamentem wiary islamskiej jest Tawhid, czyli jedność Boga. W islamie to tylko Allah daje utrzymanie, słyszy modlitwy i zaspokaja potrzeby. W Świętym Koranie sytuacja ta jest wyrażona w następujący sposób: 'Prosi Go o pomoc wszystko, co jest w niebiosach i na ziemi. On każdego dnia jest w innym dziele.' (Sura Ar-Rahman, werset 29). Dlatego postać 'Świętego Mikołaja', która rzekomo przynosi dzieciom prezenty lub ma mieć jakiś święty wymiar, jest konstruktem sprzecznym z zasadami wiary islamskiej. Jako muzułmanie musimy uczyć nasze dzieci, że utrzymanie i błogosławieństwa pochodzą tylko od Allaha, a czynienie dobra nie powinno odbywać się tylko w określonych porach roku, lecz powinno być aktem wielbienia wykonywanym zawsze i bezpośrednio dla zadowolenia Allaha. Podsumowując, ta postać to tylko bohater bajkowy i nie ma miejsca w wierze islamskiej. Najwłaściwsze jest przekazywanie naszym dzieciom pięknej moralności islamu i jego prawdziwych wartości zamiast takich legend.

Question 22

W jakich sytuacjach wymagana jest pokuta za błąd (sahw secdah) i jak się ją wykonuje?

Accepted Answer

Drogi bracie/siostro, Według mezhebu Hanafi, pokuta za błąd (sahw secdah) jest obowiązkowa do wykonania w przypadku, gdy jedna z obowiązkowych części modlitwy zostanie opóźniona przez nieuwagę (zapomnienie lub pomyłkę) lub gdy jedna z nakazanych części zostanie pominięta lub opóźniona. W przypadku celowych błędów lub gdy pominięta zostanie obowiązkowa część modlitwy, pokuta za błąd nie ratuje modlitwy; modlitwę należy powtórzyć. W przypadku pominięcia czynności sunnah, pokuta za błąd nie jest wymagana. 1. W jakich sytuacjach wymagana jest pokuta za błąd? Pominięcie nakazanej czynności przez nieuwagę: Na przykład, zapomnienie recytacji sury Al-Fatiha lub dodatkowej sury po Al-Fatiha, lub wstanie z pierwszej pozycji siedzącej (qada' ula) w czterorakatowej modlitwie. Opóźnienie nakazanej czynności: Na przykład, opóźnienie wstania do trzeciego rakat po przeczytaniu „Taszahhud” w pierwszej pozycji siedzącej, przez dodanie „Allahumma Salli". Opóźnienie obowiązkowej czynności: Na przykład, pogrążenie się w myślach po zakończeniu recytacji i opóźnienie wykonania ruku (ukłonu). Powtórzenie obowiązkowej czynności: Na przykład, przez nieuwagę wykonanie ruku dwa razy lub prostracji trzy razy w jednym rakat. 2. Jak wykonuje się pokutę za błąd? W mezhebie Hanafi najczęściej stosowaną i preferowaną praktyką jest następująca: 1. W ostatniej pozycji siedzącej modlitwy recytuje się tylko „Taszahhud”. 2. Po zakończeniu Taszahhudu wykonuje się pozdrowienie tylko w prawą stronę (Istnieją relacje o możliwości pozdrowienia w obie strony, jednakże, aby uniknąć zamieszania podczas modlitwy w zgromadzeniu i zgodnie z preferencją większości uczonych Hanafi, zasadą jest pozdrowienie tylko w prawą stronę). 3. Wykonuje się sujud (pokłon) mówiąc „Allahu Akbar” i recytuje się trzy razy „Subhana Rabbiyal-A'la”. 4. Siada się mówiąc „Allahu Akbar”, a następnie wykonuje się drugi sujud mówiąc ponownie „Allahu Akbar”. 5. Po drugim sujudzie siada się i kolejno recytuje się modlitwy Taszahhud, Salli-Barik i Rabbana. 6. Modlitwa kończy się pozdrowieniem najpierw w prawą, a następnie w lewą stronę. Podstawa (Dowód z Sunny) Pokuta za błąd jest sunną, którą sam Prorok Muhammad (niech pokój i błogosławieństwo Allaha będą z nim) praktykował i nakazywał. Jak powiedziano w jednym hadisie: „Gdy któryś z was zwątpi w swojej modlitwie i nie będzie wiedział, ile rakatów odmówił (trzy czy cztery), niech odrzuci wątpliwość i dokończy modlitwę zgodnie z tym, co jest pewne. Przed pozdrowieniem niech wykona dwa sujudy.” (Muslim, Masajid, 88; Abu Dawud, Salat, 190) Niech Allah Wszechmogący przyjmie nasze akty czci i modlitwy.

Question 23

Jakie są zasady modlitwy w podróży (seferi) oraz warunki jej skracania?

Accepted Answer

W imię Boga Miłosiernego, Litościwego. Drogi Bracie, nasz Wzniosły Pan uczynił łatwość fundamentem naszej religii i obdarzył swoimi wyjątkowymi względami sługi będące w podróży. W Szlachetnym Koranie powiedzeno: „Kiedy wyruszacie w drogę po ziemi, nie ma dla was grzechu, jeśli skronicie modlitwę...” (Sura An-Nisa, 4:101) Nasz Umiłowany Prorok (niech spoczywa w nim pokój i błogosławieństwo) wskazał również, że skracanie modlitwy w podróży jest darem od Boga i powiedział: „Przyjmijcie tę jałmużnę, którą Bóg wam dał” (Muslim, Musafirin, 4). Według szkoły hanafickiej przepisy dotyczące modlitwy w podróży (seferilik) oraz warunki jej skracania są następujące: 1. Warunki podróży (Seferilik): Warunek odległości: Odległość między miejscem wyjazdu a celem podróży musi wynosić co najmniej 90 km (w ujęciu klasycznym: 3 dni drogi). Warunek czasu: Należy mieć zamiar pozostania w miejscu docelowym przez mniej niż 15 dni. Jeśli pobyt ma trwać 15 dni lub dłużej, status podróżnego wygasa z chwilą przybycia do celu. Przekroczenie granic: Aby przepisy dotyczące podróży zaczęły obowiązywać, warunkiem koniecznym jest opuszczenie obszaru zabudowanego (granic/wyjazdu) miejscowości, w której się przebywa. 2. Status i sposób wykonywania modlitw: Obowiązkowe modlitwy 4-rakatowe: Obowiązkowe (fard) modlitwy południowa (Zuhr), popołudniowa (Asr) i nocna (Isha), składające się z 4 rakatów, są wykonywane jako 2 rakaty. Według szkoły hanafickiej skracanie modlitwy w podróży nie jest jedynie przyzwoleniem (ruhsat), lecz obowiązkiem (wajib). Celowe odmówienie 4 rakatów jest naganne (makruh). Modlitwy, które nie ulegają skróceniu: Modlitwa poranna (Fajr, 2 rakaty), wieczorna (Maghrib, 3 rakaty) oraz witr (3 rakaty) są odprawiane bez zmian, nie skróca się ich. Modlitwy sunnah: W przypadku pośpiechu w podróży, zmęczenia lub braku bezpieczeństwa, modlitwy nadobowiązkowe/sunnah inne niż fard mogą zostać pominięte. Jeśli jednak w miejscu postoju jest czas i spokój, zaleca się ich odprawianie. Niech Pan przyjmie wasze uwielbienie i sprawi, że Wasze podróże będą bezpieczne.

Question 24

Jakie są obowiązkowe i zalecane (sunnah) czynności podczas rytualnej ablucji (ghusl)?

Accepted Answer

Wa alejkum as-salam, drogi bracie. Niech Allah przyjmie nasze akty czci i naszą czystość. Według mezhebu Hanafi, obowiązkowe i zalecane (sunnah) czynności podczas rytualnej ablucji (ghusl) są następujące: Obowiązkowe czynności ghuslu (3): 1. Płukanie ust (Madhmadha): Obfite płukanie ust wodą, aż do gardła. 2. Wciąganie wody do nosa (Istinshaq): Wciąganie wody do nosa, aż do gardła, i oczyszczanie go. 3. Umycie całego ciała: Umycie całego ciała od głowy do stóp, bez pozostawienia ani jednej suchej części, nawet wielkości igielnego ucha. Źródło: Allah Najwyższy mówi w Szlachetnym Koranie: "A jeśli jesteście w stanie nieczystości rytualnej, to obmyjcie się (wykąpcie)." (Sura Al-Ma'idah, 5:6). Ponieważ wnętrze ust i nosa jest uważane za część zewnętrzną ciała, według mezhebu Hanafi jest obowiązkowe ich umycie. Zalecane czynności (Sunnah) ghuslu: 1. Postanowienie (niyyah) wykonania ghuslu i rozpoczęcie od "Bismillah". 2. Najpierw umycie rąk i miejsc intymnych, oraz usunięcie wszelkich zanieczyszczeń z ciała. 3. Wykonanie pełnego rytualnego obmycia (wudu) przed ghuslem, tak jak przed modlitwą. 4. Polewanie wodą najpierw głowy, potem prawego ramienia, potem lewego ramienia, myjąc ciało trzykrotnie. 5. Tarcie ciała podczas pierwszego polewania wodą. 6. Jeśli woda gromadzi się w miejscu kąpieli, ostatnie mycie stóp. Źródło: Nasza matka Aisha (niech Allah będzie z niej zadowolony) przekazała, że Prorok (pokój i błogosławieństwo Allaha z nim) wykonywał rytualną ablucję w tej kolejności i w ten sposób (Bukhari, Ghusl 1; Muslim, Hayd 35). Niech Allah obdarzy nas możliwością zwrócenia się do Niego jako czyści słudzy, wolni od wszelkiego widzialnego i niewidzialnego brudu.

Question 25

Jakie są przyczyny, które prowadzą człowieka do bycia zwiedzionym?

Accepted Answer

W imię Boga, Miłosiernego, Litościwego. Mój drogi bracie, jednym z największych niebezpieczeństw dla człowieka w próbie tego świata jest "zwiedzenie" (gurûr) i oddalenie się od prawdy. Główne przyczyny, dla których człowiek ulega zwiedzeniu, określone przez uczonych islamu w świetle Koranu i Sunny, to: 1. Uleganie pokusom życia na tym świecie: Uważanie przemijających przyjemności świata za trwałe i zapominanie o życiu ostatecznym jest największą przyczyną zwiedzenia. Koran: "O ludzie! Obietnica Boga jest prawdą. Niech was nie zwodzi życie na tym świecie..." (Sura Fâtır, 5). 2. Pułapki i podszepty szatana: Szatan przedstawia zło jako coś pięknego, a czasem prowadzi człowieka do fałszywego poczucia bezpieczeństwa, mówiąc: "Bóg i tak wybaczy". Koran: "...i niech was nie zwodzi zwodziciel (szatan) w odniesieniu do Boga." (Sura Luqman, 33). 3. Podążanie za pragnieniami duszy (Hevâ): Przedkładanie własnych zachcianek i egoistycznych pragnień nad prawdę przyćmiewa wgląd człowieka i prowadzi go do zwiedzenia. Koran: "Czy widziałeś tego, który uczynił swoje pragnienie swoim bogiem?..." (Sura al-Jâthiya, 23). 4. Tûl-i Emel (Długie nadzieje i odkładanie skruchy): Postrzeganie śmierci jako czegoś odległego i odkładanie dobrych uczynków z myślą: "jestem jeszcze młody, nawrócę się później", jest wielkim zaniedbaniem i zwiedzeniem. Hadis: Prorok (pokój z nim) powiedział: "Mądry to ten, kto rozlicza samego siebie i pracuje dla tego, co będzie po śmierci. Nieudolny to ten, kto podąża za pragnieniami swojej duszy, a mimo to ma nadzieję na wybaczenie od Boga." (Tirmidhi, Qiyamah, 25). 5. Ignorancja i brak wiedzy: Człowiek, który nie uczy się nakazów i zakazów swojej religii, nie potrafi odróżnić dobra od zła i zostaje zwiedziony, biorąc fałsz za prawdę. Podsumowując; u podstaw zwiedzenia leży zapominanie o Bogu, śmierci i życiu ostatecznym oraz podążanie za własną duszą i szatanem. Niech Bóg obdarzy nas wglądem i mądrością oraz uchroni nas przed zwiedzeniem naszej duszy i szatana. Amen.

Question 26

Kiedy odprawia się modlitwę kuṣluk (duha) i jaka jest jej zasługa?

Accepted Answer

Mój drogi synu, Modlitwa Kuşluk (Duha) to bardzo błogosławiona dobrowolna modlitwa (nafile), odprawiana jako znak naszej wdzięczności wobec naszego Pana. Zgodnie z zasadami madhabu hanafickiego, informacje dotyczące tej modlitwy są następujące: Kiedy jest jej czas? Czas modlitwy kuşluk zaczyna się około 45-50 minut po wschodzie słońca (po zakończeniu czasu zakazanego – kerahet) i trwa do około 10-15 minut przed wezwaniem do modlitwy południowej (do czasu istiva). Według hanafickich uczych najbardziej błogosławionym czasem na tę modlitwę jest chwila, gdy minęła jedna czwarta dnia, czyli gdy słońce wyraźnie wznieściło się na niebie. Z ilu Rakatów się składa? Modlitwa ta jest odprawiana w liczbie co najmniej 2 rakatów. Według madhabu hanafickiego najbardziej zalecane jest odprawienie 4 rakatów; jednakże kto chce, może odmówić 8 lub nawet 12 rakatów. Jaka jest jej zasługa? Nasz Prorok (niech spoczywa w pokoju) obwieścił, że modlitwa ta zastępuje jałmużnę (sadakę), którą należy dawać za każdy pojedynczy staw w naszym ciele. W hadisie powiedziano: „Kazdy z was musi codziennie dawać jałmużnę za każdy swój staw... A dwa rakaty modlitwy odmówionej w czasie kuşluk zastępują to wszystko” (Muslim, Musafirin, 84). Ponadto Wysłannik Boga stwierdził, że grzechy osób odprawiających tę modlitwę zostaną im przebaczone, nawet jeśli byłyby tak liczne jak piana morska, oraz że modlitwa ta jest modlitwą „ewwabin” (tęskniących i często zwracających się do Boga) (Tirmizi, Vitr, 15). Niech nasz Pan przyjmie wasze modlitwy i prośby w swoim uświęconym progu.

Question 27

Pytanie: Czy moglibyście wyjaśnić filary wiary (iman)?

Accepted Answer

Drogi bracie, niech nasz Pan rozweseli nasze serca światłem wiary i utrzyma nas na prostej ścieżce. Podstawy wiary, które stanowią fundament religii islamu, możemy podsumować w świetle podejścia Maturidiyya – stanowiącego nurt akidy szkoły hanafickiej – oraz naszych klasycznych źródeł fiqhu w następujący sposób: Wiara (iman) w sensie językowym oznacza uznanie za prawdę, zaufanie i poddanie się. W terminologii szariatu jest to potwierdzenie sercem i wyznanie językiem objawień przyniesionych przez Proroka (s.a.w.) od Allaha, co do których wiadomo z pewnością, że pochodzą od Niego. Sześć Filarów Wiary Jak wskazano w Szlachetnym Koranie (Koran, 2:285; 4:136) oraz w znanym hadisie zwanym 'Hadisem Dżibrila', filarów wiary jest sześć: 1. Wiara w Allaha: Wiara w istnienie Allaha, Jego jedność, w to, że nie ma partnera ani podobnego sobie, oraz że posiada wszystkie atrybuty doskonałości. 2. Wiara w Aniołów: Wiara w świetlister stwory stworzone przez Allaha ze światła, które nie grzeszą i czczą wyłącznie Jego. 3. Wiara w Księgi: Wiara w księgi objawione przez Allaha Jego prorokom. Szlachetny Koran jest ostatnią z tych ksiąg i pozostał niezmieniony. 4. Wiara w Proroków: Wiara w wysłanników wybranych przez Allaha, aby prowadzić ludzi ku prostej drodze. Pierwszym prorokiem był Adam (a.s.), a ostatnim – Muhammad (s.a.w.). 5. Wiara w Dzień Ostatni: Wiara w nadejście Dnia Sądu, wskrzeszenie ludzi, rozliczenie ich czynów oraz w to, że Raj i Piekło są rzeczywistošću. 6. Wiara w Przeznaczenie (Kadar) i Boski Wyrok (Kada): Wiara w to, że wszystko, zarówno dobro, jak i zło, dzieje się z woli, wiedzy i stwarzania przez Allaha. Klasyczne Źródła i Stanowisko Hanafickie Podstawowym źródłem w tej kwestii jest dzieło Imama Azama Abu Hanify Al-Fiqh al-Akbar. W źródłach fiqhu szkoły hanafickiej istota wiary jest ujmowana w następujący sposób: Składowe Wiary: Według uczonych hanafickich istotą wiary jest „potwierdzenie sercem”. Wyznanie językiem jest warunkiem koniecznym, aby dana osoba była traktowana jako muzułmanin w sprawach społecznych. Jak wskazano w dziełach Al-Marghinaniego Al-Hidaja i Ibn Abidina Radd al-Muhtar (komentarz do Durr al-Muhtar), osoba niemająca przeszkód takich jak niemota musi wyznać wiarę językiem, aby zastosować wobec niej przepisy ziemskie. Relacja Między Uczynkami a Wiarą: Według szkoły hanafickiej uczynki nie są częścią (filarem) wiary. Dlatego muzułmanin, nawet jeśli zaniedbuje obowiązki religijne, nie wychodzi poza granice islamu – jest uważany za wiernego grzesznika. Kwestia ta jest jednym z głównych punktów różniących hanaficitów od szafi'itów i malikitów. Według nich uczynki są częścią doskonałości wiary, a wiara może wzrastać i maleć. U hanaficitów natomiast istota wiary (potwierdzenie) nie wzrasta ani nie maleje; mogą jednak występować różnice w stopniu pewności (jakin) i siły wiary. Krótkie Odniesienie do Różnic Prawnych (Fiqh) We wszystkich kwestiach dotyczących sześciu filarów wiary wszystkie szkoły Ahl al-Sunnah (hanaficka, szafi'icka, malikicka, hanbalicka) są zgodne. Główna różnica dotyczy definicji wiary oraz tego, czy uczynki wchodzą w jej skład. Jak wskazuje wielki imam szkoły szafi'ickiej, Imam An-Nawawi, w swoim dziele Al-Madżmu, szafi'ici uważają uczynki za część wiary; z tego powodu według nich „wiara wzrasta przez kult, a maleje przez grzech”. Hanafici natomiast uważają wiarę za niezachwiane potwierdzenie i dlatego twierdzą, że co do swojej istoty nie ulega ona zmianie. Z pozdrowieniami i modlitwą.

Question 28

To jest prośba o interpretację snu. Zinterpretuj go w życzliwym tonie, z radosnymi i ostrzegawczymi przesłaniami, zgodnie z islamskimi źródłami (Ibn Sirin, Nablusi itp.). Udziel śnięcemu porad duchowych. Unikaj języka stanowczości (powiedz Allahu a'lem). Śniący zobaczył następujące rzeczy: Widzenie tłumu we śnie oraz to, że kłócę się z moim bratem

Accepted Answer

Bismillahirrahmanirrahim. Mój drogi bracie/siostro, niech twój sen przyniesie dobro. Ten sen, który widziałeś, możemy zinterpretować zgodnie z metodologią uczonych islamu (takich jak Ibn Sirin i Nablusi) oraz tradycją szkoły hanafickiej w następujący sposób: Widzenie tłumu we śnie zazwyczaj wskazuje na dobro, błogosławieństwo i szacunek w społeczeństwie. Tłum może oznaczać powiększenie środków do życia dla śniącego lub duchowe wsparcie, które otrzyma od swojego otoczenia. Widzenie, że kłócisz się ze swoim bratem, choć na pierwszy rzut oka może wydawać się niepokojujące, w nauce interpretacji snów kłótnia we śnie jest zazwyczaj interpretowana jako solidarność w prawdziwym życiu, miłość i zacieśnienie więzi między wami. Ta sprzeczka z bratem wskazuje w rzeczywistości na to, że odniesiesz z niego korzyść, wyciągnie do ciebie pomocną dłoń w trudnych chwilach lub dojdziecie do porozumienia w jakiejś sprawie. Innymi słowy, sen ten niesie ze sobą radosną nowinę, że więź między wami jeszcze bardziej się zacieśni. Duchowe porady: 1. Utrzymuj więzy rodzinne (Sila-i Rahim): Nasz Prorok (niech spoczywa w pokoju) powiedział: „Nie wejdzie do raju ten, kto zerwie więzy pokrewieństwa” (Bukhari). Zawsze dbaj o silne więzi z bratem i innymi członkami rodziny, staraj się usuwać wszelkie urazy, jeśli takie istnieją. 2. Bądź cierpliwy: Sen o tłumie może czasami wskazywać na wzrost doczesnych trosk. W tym okresie trzymaj się swoich modlitw i zachowaj spokój. 3. Daj jałmużnę (Sadaka): Dobrze będzie, jeśli dasz małą jałmużnę z intencją zwiększenia pomyślności twojego snu i odwrócenia ewentualnych trudności. Pamiętaj, że sny są znakami i nie są absolutnymi wyznacznikami naszego życia. Wszystko dzieje się za sprawą woli Allahu. Allahu a'lem (Allah wie najlepiej).

Question 29

Pytanie: Jakie modlitwy (duaa) czyta się podczas modlitwy porannej (fajr)?

Accepted Answer

Niech będzie z tobą pokój i miłosierdzie Allahu, Drogi bracie, niech Allah przyjmie Twoje akty czci. Modlitwa poranna to błogosławiony akt czci, który pozwala wiernemu rozpocząć dzień w spokoju, zarówno poprzez sunnę, jak i obowiązkową część (fard). Zgodnie z korpusem jurysprudencji madhabu hanafickiego (na przykład al-Hidaja Marghinaniego i Radd al-Muhtar Ibn Abidina), modlitwy odczytywane w modlitwie porannej oraz ich kolejność przedstawiają się następująco: 1. Rozpoczęcie modlitwy: Po wypowiedzeniu takbiru otwierającego (iftitah takbir), cicho odczytuje się dua Subhanaka. (W szkole hanafickiej odczytanie Subhanaka jest sunną). Następnie wypowiada się Audhu-Basmala, po czym następuje sura Al-Fatiha oraz zamm as-sura (pewna ilość wersetów lub krótka sura z Koranu). 2. W ruku (ukłonie) i w sudjud (pokłonach): W ruku mówi się co najmniej trzy razy „Subhana rabbijal-azim”, a w sudjud również co najmniej trzy razy „Subhana rabbijal-ala”. 3. Wstawanie z ruku (Kawma): Imam oraz osoba modląca się samotnie mówią „Sami'Allahu limen hamidah” wstając z ruku, a kiedy stoją już całkowicie wyprostowani, mówią „Rabbana lakal-hamd”. 4. Kwestia dua Qunut (Różnice między madhabami): Według szkoły hanafickiej dua Qunut nie jest odczytywana stale w modlitwach obowiązkowych (z wyjątkiem Witr). Jedynie w przypadku, gdy muzułmanie stają w obliczu ogólnej katastrofy (nazila), imam może odczytać Qunut po ruku. Natomiast w szkole szafiickiej odczytanie dua Qunut w drugim rakaacie obowiązkowej modlitwy porannej po wstańcu z ruku jest sunną. W szkole hanafickiej codzienne regularne czytanie Qunut w modlitwie porannej uznawane jest za makruh (naganne). 5. Na końcu modlitwy (At-Tahijjat): At-Tahijjat czyta się pod koniec co drugiego rakaatu oraz w ostatnim siedzeniu. W ostatnim siedzeniu odczytuje się dodatkowo modlitwy Salli-Barik oraz Rabbana atina i Rabbana-ghfirli, po czym następuje selam (pozdrowienie końcowe). Po modlitwie, zgodnie z sunną Proroka (niech spoczywa w pokoju), wykonuje się tesbihat: mówi się 33 razy Subhanallah, 33 razy Alhamdulillah, 33 razy Allahu Akbar, a całość kończy się modlitwą. Życzę Ci, aby Twój dzień był pełen łask i błogosławieństw. Nie zapominaj o nas w swoich modlitwach.

Question 30

Pytanie: Jakie modlitwy należy odmawiać podczas modlitwy zachodniej (Maghrib)?

Accepted Answer

As-salamu alaykum wa rahmatullah, Mój drogi bracie/siostro, modlitwy odmawiane podczas modlitwy Maghrib różnią się w zależności od jej filarów (arkan) i sunny. Jak wspomniano w autorytatywnych źródłach fikh szkoły hanafickiej, takich jak al-Hidayah i Radd al-Muhtar Ibn Abidina, sposób wykonywania modlitwy Maghrib oraz odmawiane w jej trakcie supplikacje przedstawiają się następująco: 1. Takbir otwarcie (Iftitah Takbir) i Subhanaka: Rozpoczynając modlitwę, wypowiada się takbir, a po złożeniu rąk potajemnie odmawia się supplikację Subhanaka. (W szkole hanafickiej sunną jest odmawianie Subhanaka z dodatkiem „Ve celle senaük”). 2. Fatiha i dodatkowa sura (Zamm-i Surah): Podczas pierwszych dwóch rak'ah modlitw obowiązkowych (fard) po Fatiha odmawia się dodatkową surę lub wersety pełniące jej funkcję. W pierwszych dwóch rak'ah modlitwy fard Maghrib recytacja odbywa się na głos (jahr), natomiast w trzeciej rak'ah w ciszy (khafiy). W trzeciej rak'ah odmawia się wyłącznie surę Fatiha; według szkoły hanafickiej w ostatnich rak'ah modlitw fard nie czyta się dodatkowej sury po Fatiha. 3. Uwielbienia w Ruku i Sujud: W ruku (ukłonie) mówi się co najmniej trzy razy „Subhana rabbiyal-azim”, a w sujudzie (wybiciu czoła o ziemię) również co najmniej trzy razy „Subhana rabbiyal-ala”. 4. At-Tahiyyat: Po dwóch rak'ah (podczas pierwszego siedzenia) oraz na końcu modlitwy (podczas ostatniego siedzenia) odmawia się At-Tahiyyat. Ponadto, według szkoły hanafickiej, w ostatnim siedzeniu po Tahiyyat sunną jest odmówienie modlitw Allahumma Salli i Allahumma Barik oraz Rabbana atina i Rabbanaghfirli. 5. Po modlitwie (Tasbihat i Dua): Po zakończeniu modlitwy pozdrowieniem (salam) wypowiada się trzykrotnie „Estaghfirullahal-azim wa atubu ilayh” oraz odmawia się duę „Allahumma antas-salamu wa minkas-salam tabarakta ya zal-jalali wal-ikram”. Następnie wykonuje się tasbihat, mówiąc po 33 razy Subhanallah, Alhamdulillah i Allahu Ekber, po czym unosi się dłonie w modlitwie. Kwestia różnicy zdań (Ikhtilaf): W szkole szafiickiej odmawianie modlitw Salli-Barik podczas ostatniego siedzenia jest uznawane za obowiązkowe (fard), podczas gdy w szkole hanafickiej jest sunną. Ponadto w szkole szafiickiej dua Qunut odmawiana jest wyłącznie w modlitwie porannej (Fajr), podczas gdy w szkole hanafickiej (według Abu Hanify i Imama Abu Yusufa) dua Qunut nie jest odmawiana nigdzie indziej niż w modlitwie Witr. Niech Allah przyjmie Twoje akty czci. Z pokoju i modlitwą.