Duaya rêwîtiyê pêşniyar bike

Birayê min ê hêja, dema ku hûn derketin rê, li gorî sunneta Pêxemberê me (s.x.l.) duaya herî navdar ev e: Xwendina wê: Allâhü ekber, Allâhü ekber, Allâhü ekber. Sübhânellezî sehhara lenâ hâzâ ve mâ kunnâ lehû mukrinîn. Ve innâ ilâ rabbinâ le-munkalibûn. Allâhümme innâ nes'elüke fî seferinâ hâzel-birra vet-takvâ ve minel-ameli mâ terdâ. Allâhümme hevvin aleynâ seferanâ hâzâ vetvi annâ bu'deh. Allâhümme entes-sâhibü fis-seferi vel-halîfetü fil-ehl. Allâhümme innî eûzü bike min va'sâis-seferi ve keâbetil-manzari ve sûil-münkalabi fîl-mâli vel-ehli. Wateya wê: Xwedê herî mezin e, Xwedê herî mezin e, Xwedê herî mezin e. Ew Xwedayê ku ev yek xiste bin xizmeta me, em wî pîroz dikin, wekî din me nedikarî ev yek bikira. Bê guman em ê vegerin cem Xwedayê xwe. Ya Xwedê! Em di vê rêwîtiya xwe de ji te qencî, teqwa û kirinên ku tu jê razî bibî bikî dixwazin. Ya Xwedê! Rêwîtiya me hêsan bike û dûrahiya wê li me bike nêzîk. Ya Xwedê! Di rêwîtiyê de hevalwextê me û di paş de ji bo malbata me cîgirê me tu yî. Ya Xwedê! Ez ji zehmetiya rêwîtiyê, ji dîmenên xirab û ji rewşa xirab a mal û malbatê re xwe didim ber te. Dema ku tu vegerî jî, zêdekirina vê beşê sunnet e: Âyibûne, tâibûne, âbidûne, li-rabbinâ hâmidûn. (Em bi töbe, îbadet û pesnê Xwedayê xwe ve vedigerin.) Çavkanî: Muslim, Hec, 425; Tirmizî, Deewat, 45. Bila Xwedê rêwîtiya we bi xêr bike û çûn û hatina we bi selamet bike.