Adhurimi (Ibadet)
Në emër të Allahut, Mëshiruesit, e Mëshirëplotit. Kushdo që bën vepër të mirë, qoftë mashkull apo femër, duke qenë besimtar, Ne do t'i japim atij një jetë të mirë dhe do t'ua shpërblejmë atyre më të mirën nga ajo që kanë punuar. Dhe i Dërguari i Allahut, paqja qoftë mbi të, ka thënë:
Tek Allahu, veprat më të dashura janë ato të vazhdueshmet, edhe nëse janë të pakta. Adhurimi, të nderuar muslimanë!
Adhurimet tona janë treguesi më konkret i përkushtimit tonë ndaj Allahut të Lartësuar. Adhurimet janë qëllimi i krijimit tonë, pasqyra e besimit tonë në jetën tonë. Ato janë kërkesa e falënderimit tonë për begatitë që na ka dhuruar Zoti ynë, dhe dëshira jonë për të arritur mëshirën e Tij të pafundme. Çdo adhurim që kryejmë me sinqeritet, është mjet për t'u lidhur gjuha jonë me përmendjen e Allahut dhe për të mbushur jetën tonë me lumturi.
Të dashur besimtarë!
Adhurimet që Zoti ynë na ka bërë obligim, forma dhe koha e të cilave janë të përcaktuara, janë shtylla e fesë sonë dhe thelbi i robërisë sonë. Namazi na largon nga turpi dhe e keqja, na pastron nga mëkatet dhe sjell qetësi në zemrat tona. Agjërimi na mëson devotshmërinë, durimin dhe të ndjejmë dhimbjen e nevojtarëve. Zekati pastron pasurinë dhe mallin tonë nga papastërtitë materiale dhe shpirtërore, dhe na mbron nga sëmundja e lakmisë. Haxhi na kujton të largohemi nga fjalët e këqija, grindjet dhe zemërimi, dhe se të gjithë njerëzit janë të barabartë para Allahut si dhëmbët e një krehri. Të dashur muslimanë!
Çdo vepër e mirë dhe çdo punë e dobishme që bëjmë duke kërkuar kënaqësinë e Allahut, është njëkohësisht edhe adhurim. Në fakt, fitimi i jetesës për veten dhe familjen tonë në rrugë hallall, të qenit i ndershëm në tregti, të punuarit dhe prodhuarit, është adhurim. Të mbajmë lidhjet e forta me familjen, të afërmit dhe fqinjët tanë, të interesohemi për ta, të ndajmë gëzimet dhe hidhërimet e tyre, është adhurim. Ta lehtësojmë jetën e vëllait tonë me aftësi të kufizuara, të mbështesim arsimimin e një studenti në nevojë, të nxitojmë në ndihmë të një fqinji që ka vështirësi ekonomike, është adhurim. Sa e madhe është lumturia për të arritur këtë lajm të mirë nga i Dërguari i Mëshirës (a.s.): "Për sa kohë robi ndihmon vëllain e tij, Allahu do ta ndihmojë atë."
Të dashur besimtarë!
Ndonjëherë buzëqeshja që shfaqet në fytyrën tonë, ndonjëherë largimi i pengesave që dëmtojnë njerëzit, dhe ndonjëherë shtrirja e dorës për t'i ndihmuar të shtypurit dhe të nëpërkëmburit, është sadaka, dhe çdo sadaka është adhurim. Ndonjëherë të japësh jetë duke dhuruar gjak për një të sëmurë, ndonjëherë duke marrë parasysh ndjeshmëritë fetare dhe mjekësore për vëllain tonë që pret pa shpresë, të dhurosh organe, është vepër e mirë, dhe çdo vepër e mirë është adhurim. Ajeti Kur'anor është shumë i qartë:
"...Kush shpëton një njeri, është sikur të ketë shpëtuar të gjithë njerëzit..."
Të dashur vëllezër!
Jeta jonë është e shkurtër, dynjaja është e përkohshme, ndërsa jeta e ahiretit është e vërtetë, reale dhe e përjetshme. Një ditë; frymëmarrja jonë do të ndalet, hapat tanë do të ndalen, dhe gjithçka që i përket dynjasë, do ta lëmë pas. Po, të dashur vëllezër!
Çështja kryesore nuk është se sa kohë qëndrojmë në dynja, por robëria jonë ndaj Allahut dhe veprat e mira që bëjmë për hir të Tij. Çështja kryesore është të kthejmë jetën tonë në adhurim, duke ndjekur këshillën e Pejgamberit tonë të dashur (a.s.): "...Veprat më të dashura tek Allahu janë ato të vazhdueshmet, edhe nëse janë të pakta."
E përfundojmë hutben tonë me përkthimin e ajetit 97 të Sures En-Nahl: "Kushdo që bën vepër të mirë, qoftë mashkull apo femër, duke qenë besimtar, Ne do t'i japim atij një jetë të mirë dhe do t'ua shpërblejmë atyre më të mirën nga ajo që kanë punuar."