Question 1

Jak mogę osiągnąć szczerość i jak mogę porzucić wszystkie moje ukryte intencje i myśli?

Accepted Answer

Drogi bracie/siostro, szczerość (ichlas) i oczyszczenie serca są fundamentalnym kluczem do szczęścia wierzącego w tym i w przyszłym życiu. Gratuluję Ci Twojego pięknego dążenia. Podczas gdy podejście prawne mezhebu Hanafi koncentruje się na poprawności czynów, tradycja suficka i moralna kładzie nacisk na czystość serca, czyli ichlas. Aby osiągnąć szczerość i przezwyciężyć ukryte intencje (ukryte formy obłudy, dumy, arogancji i inne choroby serca), powinieneś postępować zgodnie z poniższymi krokami: 1. Odnawiaj swoją intencję na początku każdego czynu Nasz drogi Prorok (pokój z nim) powiedział w hadisie: "Czyny są oceniane jedynie na podstawie intencji. Każdy otrzyma to, co zamierzał." (Bukhari, Bad' al-Wahy, 1). Zanim wykonasz jakikolwiek dobry czyn, poświęć swoją intencję wyłącznie Allahowi, mówiąc: "O Panie, czynię to tylko dla Twojego zadowolenia." 2. Nigdy nie zapominaj, że jesteś stale w obecności Allaha Żyj ze świadomością Ihsan. Prorok Muhammad (pokój z nim) zdefiniował Ihsan w następujący sposób: "Oddawaj cześć Allahowi tak, jakbyś Go widział; nawet jeśli Ty Go nie widzisz, On z pewnością widzi Ciebie." (Muslim, Iman, 1). Ta świadomość rozpuszcza ukryte intencje i złe myśli w sercu. 3. Nie przywiązuj się do ukrytych intencji, walcz z nimi Złe myśli, podszepty lub poszukiwanie ukrytych korzyści (ukryta obłuda), które pojawiają się w sercu, mogą być częścią ludzkiej natury. Ważne jest nie to, czy te myśli pojawiają się w sercu, ale to, aby ich nie akceptować i natychmiast szukać schronienia u Allaha. Nasz Prorok (pokój z nim) powiedział o podszeptach: "To jest oznaka jasnej wiary" i wskazał, że to niepokój w sercu jest faktycznie oznaką Twojej wiary (Muslim, Iman, 209). Ignoruj podszepty i kontynuuj swoją modlitwę. 4. Zrównaj pochwały i krytykę To, że ludzie Cię chwalą lub krytykują, powinno mieć taką samą wartość w Twoim sercu. Jeśli robisz coś, aby ludzie Cię chwalili, Twoja szczerość zostaje zraniona. Uwolnij swoje serce od ocen ludzkich i żyj, koncentrując się wyłącznie na spojrzeniu Stwórcy. 5. Uciekaj się do modlitwy i prośby o przebaczenie W Koranie Allah Najwyższy mówi: "A zostali oni poleceni jedynie czcić Allaha, oddając Mu szczerze religię, jako hanifowie..." (Sura Al-Bajina, 5). Ciągle proś Allaha o naprawienie krzywizn w Twoim sercu i proś o przebaczenie. Pamiętaj, że ichlas nie jest czymś, co osiąga się od razu, ale błogosławionym wysiłkiem, który trwa przez całe życie. Niech Allah oczyści Twoją intencję i ułatwi Twoje sprawy.

Question 2

Pytanie: Jak odprawiać modlitwę (namaz)?

Accepted Answer

Assalamu alaykum wa rahmatullah. Drogi bracie, modlitwa jest filarem religii i duchowym wniebowstąpieniem wierzącego. Według szkoły hanafickiej sposób odprawiania modlitwy został szczegółowo opisany w naszych źródłach prawa islamskiego (fiqh) w ramach 'warunków modlitwy' i 'filarów modlitwy'. Oto jak odprawiać modlitwę w świetle podstawowych źródeł hanafickich: Przygotowanie (Warunki): Po spełnieniu warunków zewnętrznych (czystość, zakrycie 'awrah, kierunek qibla, czas, intencja i takbir otwierający), rozpoczyna się modlitwę. Odprawianie: 1. Takbir otwierający: Po intencji ręce unosi się do wysokości uszu i mówi 'Allahu Akbar'. W szkole hanafickiej mężczyźni unoszą ręce do uszu, kobiety do ramion. Ręce wiąże się pod pępkiem. 2. Qiyam i Qira'ah: Stojąc, najpierw recytuje się 'Subhaneke', następnie 'Euzu Besmele', surę Al-Fatiha i dodatkowy fragment Koranu (el-Hidaye, I/50). 3. Ruku: Z takbirem przechodzi się do ukłonu. Tam mówi się co najmniej trzy razy 'Subhana Rabbiyal Azim'. Trzymanie prostych pleców w ruku jest sunną. 4. Qiyam i Sujud: Wstając z ruku mówi się 'Sami Allahu limen hamideh', a po wyprostowaniu 'Rabbena lekel hamd'. Następnie z 'Allahu Akbar' przechodzi się do pokłonu (sujud). W sujud mówi się trzy razy 'Subhana Rabbiyal A'la'. 5. Siedzenie (Qa'idah): W modlitwach dwurakatowych siedzi się po drugim raka'acie, w czterorakatowych po drugim i ostatnim. W pierwszym siedzeniu czyta się 'Ettehiyyatü'. W ostatnim czyta się 'Ettehiyyatü, Salli-Barik i Rabbena'. 6. Salam: Modlitwę kończy się mówiąc 'Esselamu aleykum ve rahmetullah' najpierw w prawą, potem w lewą stronę (Reddu'l-Muhtar, I/450). Uwaga o różnicach prawnych: Podczas gdy szkoła hanaficka ma takie zasady, istnieją różnice w innych szkołach. Na przykład w szkole szafiickiej recytacja Al-Fatihy jest filarem nawet dla osoby podążającej za imamem; w szkole hanafickiej osoba podążająca (muktedi) nie recytuje, lecz tylko słucha (el-Mebsut, I/160). Ważna uwaga: Mówienie 'Allahu Akbar' przy każdej zmianie pozycji jest sunną. Odprawianie modlitwy z pokorą i zachowaniem spokoju w ruchach (ta'dil-i erkan) jest wajib. Niech Allah przyjmie twoje modlitwy.

Question 3

Pytanie: Jak odmawiać modlitwę? Odpowiadając, proszę odnieść się do klasycznych źródeł fiqh (takich jak al-Mabsut, al-Hidayah, Radd al-Muhtar dla Hanafi; al-Umm, al-Majmu, Mugni al-Muhtaj dla Shafi'i). Wybrana szkoła fiqh: SHAFI'I. Jeśli pytanie dotyczy również poglądów innych szkół, krótko wspomnij o różnicach prawnych.

Accepted Answer

Drogi bracie, niech Allah przyjmie Twoje modlitwy, które odmówiłeś i będziesz odmawiać. Zgodnie ze szkołą Shafi'i, sposób odmawiania modlitwy, w ramach jej podstawowych filarów i sunnah, jest następujący: Warunki ważności modlitwy: Bycie w stanie wudu, zakrycie awry (prywatnych części ciała), skierowanie się w stronę kibli, posiadanie intencji (nijjah) i wejście czasu modlitwy. 1. Intencja (Nijjah) i Takbir otwierający (Iftitah Takbir): Należy mieć intencję modlitwy, skierowaną w stronę kibli, podnieść ręce do wysokości uszu i powiedzieć "Allahu Akbar". W szkole Shafi'i intencja musi być dokonana w sercu podczas takbiru. 2. Qiyam (stanie) i Qira'at (recytacja): Ręce są związane poniżej pępka lub na piersi, prawą rękę kładzie się na lewej (qabd). Recytuje się "Subhanaka" (lub "Wajjahtu"), mówi "A'udhu billahi minash shaitanir rajeem" i "Bismillahir Rahmanir Raheem", a następnie recytuje się Surę Al-Fatiha. W szkole Shafi'i recytacja Al-Fatihy jest filarem modlitwy; jeśli zostanie pominięta, modlitwa jest nieważna. Następnie recytuje się inną surę lub werset. 3. Ruku' (ukłon): Przechodzi się do ruku' mówiąc "Allahu Akbar". Jest sunnah położyć ręce na kolanach i stać prosto. Mówi się co najmniej trzy razy "Subhane Rabbiyal Adhim". 4. Qiyam i I'tidal (wyprostowanie): Podczas podnoszenia się z ruku' mówi się "Sami'allahu liman hamidah", a po wyprostowaniu "Rabbana wa lakal hamd". Pełne wyprostowanie (i'tidal) w tej pozycji jest filarem. 5. Sajdah (pokłon): Przechodzi się do sajdah mówiąc "Allahu Akbar". Czoło, nos, obie ręce, oba kolana i końcówki palców stóp muszą dotykać ziemi. Mówi się trzy razy "Subhane Rabbiyal A'la". Pomiędzy dwoma sajdah wykonuje się krótki przysiad (dżalsa). 6. Siedzenie (Taszahhud): Siedzi się po dwóch rakatach (pierwsze siedzenie) i na końcu modlitwy (ostatnie siedzenie). W pierwszym siedzeniu recytuje się tylko "At-tahiyyat". W ostatnim siedzeniu recytuje się "At-tahiyyat", modlitwy "Salli-Barik" (Salawat Ibrahimiyyah). 7. Salam (pozdrowienie): Oddaje się salam, mówiąc najpierw "Esselamu aleykum wa rahmatullah" w prawo, a następnie w lewo. Różnice prawne i źródła: Jak wskazano w dziełach al-Umm Imama Shafi'i i al-Majmu Nawawiego, które są podstawowymi źródłami szkoły Shafi'i, recytacja Al-Fatihy jest obowiązkowa (fard) w szkole Shafi'i. W szkole Hanafi obowiązkowe (wadżib) jest przeczytanie sury po Al-Fatiha (zammi surah). Ponadto, w szkole Shafi'i podstawowe jest recytowanie Basmalah przed Al-Fatiha i traktowanie jej jako wersu. Jeśli chodzi o filary i kolejność modlitwy, Imam Shafi'i oparł się na hadisie Proroka (pokój z nim): "Odmawiajcie modlitwę tak, jak widzicie mnie odmawiającego." (Bukhari, Adhan, 18). Modlitwa jest chwilą, w której sługa jest najbliżej swojego Pana. Podstawą jest wypełnianie tej czci z pokorą i przestrzeganie jej filarów. Niech Allah obdarzy nas stanowczością w naszych aktach czci.

Question 4

Czy groźby piekła w Koranie nie niszczą wolności ludzi?

Accepted Answer

Drogi bracie, to pytanie, które zadałeś, jest niezwykle ważne dla zrozumienia celu stworzenia człowieka i jego odpowiedzialności. Według szkoły Maturidi, która stanowi podstawę teologiczną szkoły hanafickiej, wolna wola człowieka (irade-i cüz'iyye) jest podstawowym warunkiem odpowiedzialności. Groźby piekła w Koranie nie niszczą wolności człowieka; wręcz przeciwnie, potwierdzają istnienie tej wolności oraz to, jak wielką odpowiedzialnością ona jest. Możemy wyjaśnić tę sytuację w trzech krótkich punktach: 1. Wolność wymaga odpowiedzialności: Fakt, że istota jest wolna, wymaga od niej ponoszenia konsekwencji swoich wyborów. Gdyby człowiek nie był wolny, obiecywanie mu kary lub nagrody byłoby niesprawiedliwością. Groźba piekła jest dowodem na to, że człowiek posiada zdolność dokonywania wyborów. 2. Ostrzeżenie jest przewodnictwem: Ostrzeżenia w Koranie są jak znak „Uwaga! Przepaść” umieszczony na skraju urwiska. Ten znak nie odbiera ci wolności chodzenia; jedynie pomaga ci korzystać z wolności w sposób właściwy i bezpieczny, informując o niebezpieczeństwie na końcu wybranej drogi. 3. Trwanie możliwości: Gdyby te groźby niszczyły wolność, nikt na ziemi nie mógłby popełniać grzechów ani zaprzeczać wierze. Fakt, że człowiek nadal może popełniać grzechy lub wybierać niewiarę, jest najjaśniejszym dowodem na to, że jego wolność pozostaje nienaruszona. Nasz Pan mówi: „Powiedz: Prawda pochodzi od waszego Pana. Kto chce, niech wierzy, a kto chce, niech nie wierzy.” (Sura Al-Kahf, werset 29). Zasada „Nie ma przymusu w religii”, zawarta w 256. wersecie Sury Al-Baqarah, jest największym znakiem wartości, jaką islam przypisuje woli człowieka. W rezultacie wolność w islamie nie oznacza samowoli, lecz zdolność do dokonywania wyborów ze świadomością ich konsekwencji i braniem za nie odpowiedzialności.

Question 5

Czy w kwestiach dogmatycznych (itikad) wyrok zostanie wydany zgodnie z czyimś mazhabem?

Accepted Answer

Drogi bracie, zgodnie z wiarą islamską prawo ostatecznego rozstrzygania należy wyłącznie do Allahu. Szkoły teologiczne (madhaby dogmatyczne: Maturidyzm i Aszaryzm) są przewodnikami, które w uporządkowany sposób wyjaśniają prawdy zawarte w Koranie i Sunnie oraz prowadzą wiernego do właściwej akidy (wiary). Muzułmanin należący do hanafickiego mazhabu w kwestiach wiary zazwyczaj podąża drogą zysystematyzowaną przez Imaama Al-Maturidiego. Jednakże w życiu przyszłym wyrok nie zostanie wydany na podstawie samego noszenia nazwy jakiegoś mazhabu, lecz w zależności od szczerości danej osoby wobec Allaha, poprawności wiary w tawhid (jedyność Boga) oraz tego, czy żyła ona zgodnie z tą wiarą. Podstawowe kryteria w tej sprawie są następujące: 1. Takwa (pobożność) i Ihlas (szczerość): W Szlachetnym Koranie powiedziano: „Zaprawdę, najszlachetniejszy spośród was u Allahu to ten, kto jest najbardziej bogobojny” (Al-Hudżurat, 49:13). Wyrok nie zależy od etykiety mazhabu, lecz od pobożności w sercu. 2. Przywiązanie do Sunny: Nasz Prorok (niech spoczywa w pokoju i błogosławieństwo Allaha) wskazał, że ci, którzy osiągną zbawienie, to „ci, którzy podążają drogą, na której jestem ja i moitowarzysze” (Tirmizi, Iman, 18). Mazhaby Ahl al-Sunnah mają na celu ochronę tej drogi. 3. Intencja: Zgodnie z hadisem „Czyny są oceniane według intencji” (Buhari, Bad' al-Wahy, 1) celem podążania za mazhabem powinno być znalezienie zadowolenia Allahan i właściwej wiary. Podsumowując; mazhab nie jest celem samym w sobie, lecz środkiem do osiągnięcia prawdy i prawdziwej wiary. Przed Boskim obliczem wyrok zostanie wydany na podstawie czystości, poprawności i poddania się wiary, do której dana osoba dotarła za pomocą tego środka.

Question 6

Czy byty posiadają zapisy poza Boską Wiedzą (Ilm-i Ilahi) i Tablicą Zachowaną (Levh-i Mahfuz)?

Accepted Answer

Drogi bracie, Dziękuję za Twoje pytanie. Niech Allah Wszechmogący pomnaża Twoją wiedzę i zrozumienie. Pierwotnym źródłem, w którym zapisane jest przeznaczenie stworzeń przed ich zaistnieniem oraz wszystko, co ma się wydarzyć, jest odwieczna wiedza Allaha (Ilm-i Ilahi) oraz Tablica Zachowana (Levh-i Mahfuz), będąca zapisem tej wiedzy. Według doktryny Ahl as-Sunnah, wszystko, co wydarzyło się i co wydarzy się we wszechświecie, jest w pełni zapisane w Tablicy Zachowanej. Niemniej jednak, w świetle Koranu i Sunny, widzimy, że istnieją również inne formy zapisu poza Tablicą Zachowaną. Można je krótko wymienić: 1. Zapisy prowadzone przez anioły (Kirâmen Kâtibîn): Wszelkie dobre i złe uczynki ludzi są rejestrowane w księgach czynów przez aniołów stróżów. W Koranie czytamy: „A przecież nad wami są strażnicy, szlachetni pisarze, którzy wiedzą, co wy czynicie.” (Sura Al-Infitar, 10-12). 2. Własna księga czynów człowieka: W Dniu Zmartwychwstania każdemu zostanie wręczona księga, w której zapisane są jego ziemskie czyny. „Czytaj swoją księgę! Dziś wystarczy ci własna dusza jako rozliczający ciebie.” (Sura Al-Isra, 14). 3. Świadectwo ziemi i członków ciała: Ziemia rejestruje wszystkie dobre i złe uczynki popełnione na niej i w Dniu Zmartwychwstania o nich opowie. Jak wspomniano w Surze Az-Zalzalah, ziemia opowie swoje wieści. Podobnie w Dniu Zmartwychwstania ręce, nogi i inne części ciała człowieka będą świadczyć o jego czynach, stanowiąc formę zapisu. Zgodnie z zasadami szkoły hanafickiej i wiarą Ahl as-Sunnah, podczas gdy Boska Wiedza i Tablica Zachowana są zapisami ogólnymi (głównymi i obejmującymi wszystko), zapisy aniołów i księgi czynów są zapisami szczegółowymi. To, co najważniejsze i priorytetowe, to fakt, że wszystko jest zapisane u Allaha i w Tablicy Zachowanej. Z pozdrowieniami i modlitwą.

Question 7

Jaka jest różnica między wiarą w Allaha a wiarą w bożki?

Accepted Answer

Drogi bracie, as-salamu alaykum. Podstawowa różnica między wiarą w Allaha a wiarą w bożki dotyczy adresata czci i zwrócenia się; czyli przepaści między Stwórcą a stworzeniem. Wiara w Allaha to więź z jedynym Stwórcą, który stworzył wszystko z nicości, nie ma sobie równych ani podobnych, i którego czcimy z własnej woli. On jest Słyszącym, Widzącym, a Jego wiedza obejmuje wszystko. Człowiek wierzący w Niego przywiązuje swoje serce tylko do Niego, szuka u Niego pomocy i Jemu się powierza. W Świętym Koranie, w surze Al-Ihlas, powiedziano: „Powiedz: On, Allah, jest Jeden. Allah, Samad (Ten, od którego wszystko zależy, a On od nikogo nie zależy). Nie zrodził i nie został zrodzony. I nikt nie jest Mu równy”. Wiara w bożki to natomiast przypisywanie boskości bezradnym przedmiotom, które człowiek sam wykonał z kamienia, drewna lub metalu, które nie mają żadnej mocy ani siły, i które nie mogą przynieść ani pożytku, ani szkody. Bożki to istoty nieożywione i pozbawione woli. W Świętym Koranie bezradność bożków jest opisana słowami proroka Ibrahima: „Czy czcicie to, co sami cioszecie? Podczas gdy Allah stworzył was i to, co czynicie” (Sura As-Saffat, 95-96). Jak podkreślono w podstawach prawnych i teologicznych szkoły hanafickiej, boskość w prawdziwym znaczeniu przysługuje tylko Allahowi, Panu światów. Przypisywanie boskości komukolwiek innemu niż On lub oddawanie czci innym (szirk) jest największą niesprawiedliwością, która wypacza ludzki rozum i naturę (fitra). Niech Allah Wzniosły utwierdzi nas w prawdzie i wypełni nasze serca jedynie poznaniem Jego.

Question 8

Czy osoba, która kocha swoją matkę, ojca i dzieci bardziej niż Allaha i Proroka, jest uważana za wierzącą?

Accepted Answer

Drogi bracie, as-salamu alaykum. Krótka odpowiedź na twoje pytanie brzmi: Dla doskonałości (kamal) wiary muzułmanina jest niezbędne, aby kochał on Allaha, Jego Wysłannika i islam bardziej niż matkę, ojca, dzieci i wszystkich innych ludzi. W tej kwestii nasz ukochany Prorok Muhammad (pokój i błogosławieństwo Allaha z nim) powiedział: 'Nikt z was nie będzie miał (pełnej) wiary, dopóki nie będę dla niego droższy niż jego ojciec, jego dzieci i wszyscy ludzie.' (Bukhari, Iman, 8; Muslim, Iman, 69-70). Jak wyjaśnili uczeni szkoły hanafickiej, wyrażenie 'czy jest uważany za wierzącego?' nie oznacza tutaj całkowitej utraty wiary, lecz odnosi się do osiągnięcia jej istoty i doskonałości. Oznacza to, że człowiek kocha swoich rodziców, co jest naturalnym uczuciem, ale stawianie miłości do Allaha i Jego Wysłannika ponad wszystko inne oraz przedkładanie boskich nakazów nad wszelką ziemską miłość jest oznaką prawdziwej wiary. Allah Wzniosły mówi w Świętym Koranie: 'Powiedz: Jeśli wasi ojcowie i wasi synowie, i wasi bracia, i wasze żony, i wasz ród, i majątki, które zdobyliście, i handel, którego zastoju się obawiacie, i domy, które wam się podobają, są wam droższe niż Allah i Jego Posłaniec oraz walka na Jego drodze, to czekajcie, aż Allah przyjdzie ze swoim rozkazem! Allah nie prowadzi drogą prostą ludzi szerzących zepsucie.' (Sura At-Tawbah, 24). Niech Allah Wzniosły napełni nasze serca miłością do Niego i Jego Wysłannika. Jeśli masz inne pytania, chętnie pomogę.

Question 9

Czym różni się filar wiary w życie ostateczne (ahiret) od pozostałych filarów wiary?

Accepted Answer

Drodzy bracia i siostry, niech będzie z wami pokój, miłosierdzie i błogosławieństwo Allahu. Każdy z fundamentów wiary stanowi całość i wszystkie mają ogromne znaczenie. Jednak najbardziej wyraźnym aspektem, który odróżnia filar wiary w życie ostateczne od innych zasad wiary, jest to, że nadaje on sens ziemskiemu życiu człowieka i bezpośrednio podtrzymuje świadomość odpowiedzialności moralnej (takwę). Zgodnie z metodologią szkoły hanafickiej oraz akidą Ahl al-Sunnah, podczas gdy inne zasady wiary (wiary w Allaha, Jego aniołów, Jego księgi, Jego proroków oraz w przeznaczenie i jego dekret) wymagają ogólnie potwierdzenia i wiary w rzeczy skryte (ghayb), wiara w życie ostateczne wskazuje na ostateczną instancję sprawiedliwości, przed którą człowiek zostanie pociągnięty do odpowiedzialności za swoje czyny jako wynik tej wiary. W Szlachetnym Koranie Allah Wszechmogący w wielu miejscach wymienia wierzących tuż obok siebie w formule: „ci, którzy wierzą w Allaha i w Dzień Ostatni”. Pokazuje to, że wiara w życie ostateczne jest odzwierciedleniem i owocem innych zasad wiary w życiu praktycznym. Na przykład w Surze Al-Baqarah, wers 4, opisując cechy ludzi pobożnych (takwa), powiedziano: „I oni są pewni życia ostatecznego”. Wiara w życie ostateczne daje świadomość, że człowiek nie został pozostawiony na ziemi sam sobie (bez celu). Przywraca równowagę duchową, zwiastując, że prawa uciskanych nie zostaną zmarnowane, a dobro nie pozostanie bez nagrody. Podczas gdy inne filary stanowią fundamenty wiary, wiara w życie ostateczne dopełnia świadomość odpowiedzialności moralnej i uczynków, na której wznosi się ten gmach. Niech nasz Władca pozwoli nam wszystkim przygotować się na życie ostateczne ze świadomością, na jaką zasługuje. Pozostańcie w pokoju serca.

Question 10

Czy mógłbyś w skrócie wyjaśnić filary wiary?

Accepted Answer

Drogi bracie, niech będzie z tobą spokój (selamün aleykum). Podstawą islamskiej wiary jest sześć zasad, które serce potwierdza, a język wyznaje. Nazywa się je "filarami wiary" (Imanın Rükünleri). Zasady te, stanowiące istotę wierzeń w szkole hanafickiej, zostały wymienione w słynnym "hadisie Dżibrila", w którym anioł Gabriel (pokój z nim) pytał Proroka (niech Allah pochwali go i uchowa): 1. Wiara w Boga: Wiara w istnienie Boga, w Jego jedność, w to, że nie ma innego boga oprócz Niego, oraz że On jest Stwórcą wszystkiego i jedynym bóstwem czczonym. 2. Wiara w aniołów: Uznanie istnienia aniołów, których Bóg stworzył ze światła, którzy nie mają własnej woli i wykonują jedynie Jego rozkazy. 3. Wiara w księgi: Wiara w to, że księgi objawione przez Boga ludzkości za pośrednictwem proroków, aby wskazać drogę, są prawdziwe. (Koran jest ostatnią księgą, a jego prawo obowiązuje do Dnia Sądu). 4. Wiara w proroków: Wiara, że wszyscy prorocy, od Adama do Mahometa (niech Allah pochwali go i uchowa), byli prawdziwymi posłańcami wybranymi przez Boga. 5. Wiara w Dzień Ostatni: Wiara, że życie ziemskie ma swój koniec, że nadejdzie Dzień Sądu, że ludzie zostaną wskrzeszeni i rozliczeni, oraz że istnieją raj i piekło. 6. Wiara w przeznaczenie (Kadar), w to, że dobro i zło pochodzą od Boga: Wiara, że wszystko we wszechświecie, dobro i zło, pożytek i strata, dzieją się za sprawą zarządzenia, wiedzy i woli Boga. Wzniosły Pan nasz tak mówi w Koranie: "O wy, którzy uwierzyliście! Wierzcie w Boga i Jego Posłańca, i w Księgę, którą zesłał Swojemu Posłańcowi, oraz w Księgę, którą zesłał wcześniej. Kto zaprzecza Bogu, Jego aniołom, Jego księgom, Jego posłańcom i Dzień Ostatni, ten z pewnością zbłądził głęboko." (Koran, Sura An-Nisa, 136) Niech Wszechmogący Bóg uczyni waszą wiarę i oddanie trwałymi. Jeśli macie inne pytanie, chętnie pomogę.

Question 11

Pytanie: Przypomnienie o modlitwie Istigfara

Accepted Answer

Przyjacielu, pokój Boży, łaska i błogosławieństwo niech ci towarzyszą. Istigfar jest najpiękniejszym znakiem nawrócenia muzułmanina do swojego Boga. W naszej sektcie Hanefi i w ogólnej tradycji islamskiej istnieje wiele pięknych przykładów z obu źródeł – Koranu i Sunny.

Question 12

Jakie dowody znajdują się w wyrażeniu: „statki, które żeglują po morzu z tym, co przynosi korzyść ludziom, oraz w tym, co Bóg rozproszył na ziemi z wszelkiego rodzaju zwierząt”?

Accepted Answer

Wa alajkum assalam wa rahmatullah, drogi bracie. Wspomniane przez Ciebie wyrażenie znajduje się w 164. wersecie sury Al-Baqara w Świętym Koranie. W tym wersecie Wszechmogący Allah oświadcza, że ogromny porządek i równowaga we wszechświecie są pełne jasnych dowodów świadczących o Jego jedności i mocy. Boskie dowody i mądrości zawarte w kwestiach wspomnianych w tym wersecie są następujące: Po pierwsze, statki żeglujące po morzu z tym, co przynosi korzyść ludziom. To, że ogromne masy żelaza, które powinny zatonąć, wypierając wodę, unoszą się na jej powierzchni i przewożą ludzi oraz ładunki do odległych krain, jest wielkim boskim prawem. Allah Wszechmogący stworzył wodę o konsystencji pozwalającej na utrzymanie statków, a wiatry i prawa fizyki uczynił sprzyjającymi temu transportowi. Jest to jasny dowód na to, że człowiek został obdarzony rozumem, aby panować nad morzem, oraz na hojność Stwórcy. Po drugie, rozproszenie wszelkiego rodzaju zwierząt na ziemi. Niezliczone gatunki zwierząt rozprzestrzenione po całym świecie budzą podziw swoimi różnymi kształtami, kolorami, językami (głosami) i sposobami zdobywania pożywienia. Stworzenie każdego stworzenia w harmonii z naturą i na służbę człowiekowi, a także zapewnienie im pełnego zaopatrzenia, jest największym dowodem istnienia Stwórcy posiadającego wiedzę, wolę i moc. Jak przyjęto w metodologii szkoły hanafickiej i wierzeniach Ahl as-Sunnah, ten porządek we wszechświecie jest zbyt doskonały, by pozostawić go przypadkowi. Jak powiedziano na końcu wersetu, wszystko to zawiera „znaki dla ludzi, którzy rozumieją” istnienie i jedność Allaha. Niech Pan uczyni nas sługami, którzy pojmują tę mądrość we wszechświecie i dziękują za Jego błogosławieństwa. Z pozdrowieniami i modlitwą.

Question 13

Jaka jest rola książek w mechanizmie myślenia i wiary?

Accepted Answer

Drogi bracie, W islamskiej tradycji intelektualnej, a zwłaszcza w podejściu szkoły hanafickiej, która łączy rozum z przekazem (nakl), książki stanowią kamień węgielny mechanizmu myślenia i wiary. Rolę książek w tym procesie można podsumować w trzech punktach: 1. Źródło i ochrona wiedzy: Pierwszy nakaz islamu zaczyna się od słowa „Czytaj!” (Al-Alaq, 1). Książki są najbardziej niezawodną pamięcią, przekazującą Słowo Allaha i sunnę Proroka (pokój z nim) z pokolenia na pokolenie. Zdrowa wiara (iman) budowana jest wyłącznie na fundamencie prawdziwej wiedzy. Książki oczyszczają umysł z przesądów i osadzają wiarę na solidnym gruncie. 2. Refleksja i rozumowanie: Imam Abu Hanifa, założyciel szkoły hanafickiej, postrzegał rozum jako narzędzie do zrozumienia objawienia. Książki dostarczają człowiekowi materiału do tafakkur (głębokiej refleksji). W Koranie czytamy: „Czyż mogą być równi ci, którzy wiedzą, i ci, którzy nie wiedzą?” (Az-Zumar, 9), co podkreśla, że wiedza zdobyta poprzez czytanie i naukę prowadzi człowieka do prawdy. 3. Kierunek i wyzwolenie z naśladownictwa: Książki uwalniają człowieka od ślepego naśladownictwa i prowadzą do „tahkiki iman”, czyli niezachwianej wiary opartej na dowodach. Prorok (pokój z nim) powiedział: „Poszukiwanie wiedzy jest obowiązkiem każdego muzułmanina” (Ibn Madża, Mukaddima, 17), wskazując, że nasz świat myśli musi być utrzymywany w żywotności poprzez ciągłe czytanie i naukę. Podsumowując, książki są najcenniejszymi środkami, które kształcą umysł, rozświetlają serce i pozwalają słudze właściwie poznać swojego Pana. Nasz świat myśli kształtuje się poprzez książki, a nasza wiara budowana jest na tym solidnym fundamencie myślowym. Z pozdrowieniami i modlitwą.

Question 14

Czy stwierdzenie „Znajomość dowodów na prawdy wiary jest obowiązkowa, zaniechanie jej jest zabronione” jest hadysem?

Accepted Answer

Mój drogi bracie, stwierdzenie, o które pytasz, czyli „Znajomość dowodów na prawdy wiary jest obowiązkowa, zaniechanie jej jest zabronione”, zdecydowanie nie jest hadysem szarif. Niektórzy uczeni teologowie Ahl al-Sunnah podkreślali potrzebę, aby osoba uwolniła swoją wiarę od naśladownictwa i oparła ją na wiedzy i dowodach. Jednakże stwierdzenie to nie jest słowem Proroka Mahometa (niech pokój będzie z nim), lecz wyrazem odzwierciedlającym opinie lub dyskusje niektórych uczonych muzułmańskich (teologów) z późniejszych okresów. Podstawą w islamie jest potwierdzenie w sercu i wyznanie językiem. Allah Wszechmogący mówi w Koranie: „Beduini powiedzieli: „Uwierzyliśmy”. Powiedz: „Wy nie uwierzyliście, lecz raczej powiedzcie: „Podporządkowaliśmy się”, ponieważ wiara jeszcze nie przeniknęła do waszych serc.” (Al-Hudżurat, 14) W słynnej relacji znanej jako Hadis Dżibrila, nasz drogi Prorok (niech pokój będzie z nim) podsumował wiarę jako wiarę w Allaha, Jego aniołów, Jego księgi, Jego proroków, Dzień Sądu Ostatecznego i przeznaczenie, i nie uczynił znajomości skomplikowanych dowodów filozoficznych warunkiem wiary. Podsumowując, to stwierdzenie nie jest hadysem. Jest obowiązkiem każdego muzułmanina, aby sercem potwierdzał zasady wiary, ale szczegółowe poznawanie dowodów filozoficznych i teologicznych nie zostało uczynione obowiązkowym ani koniecznym dla wszystkich. Allah wie najlepiej. Z pozdrowieniami i modlitwami.

Question 15

Jeśli Allah jest wolny od czasu i przestrzeni, czy stwierdzenie „On zasiadł na tronie” nie jest sprzecznością?

Accepted Answer

Drogi bracie/siostro, pytanie, które zadajesz, jest ważnym tematem, który nurtuje umysły, ale którego odpowiedź jest jasno rozwiązana dzięki wskazówkom Koranu i Sunny oraz wierze Ahl al-Sunnah. Stanowisko uczonych Ahl al-Sunnah, w tym szkoły Hanafi, w tej kwestii jest następujące: Przede wszystkim, jak wspomniałeś, Allah Wszechmogący jest wolny od czasu i przestrzeni; nie wchodzi w granice żadnego miejsca i nie mieści się w żadnym miejscu. Ponieważ to On jest Stwórcą przestrzeni i czasu. Wyrażenia takie jak „On zasiadł na tronie” (lub „istawa” na tronie) w Koranie (na przykład Al-A'raf, 54) opierają się na zasadach języka arabskiego, na którym objawiono Koran, oraz na użyciu metafory. W doktrynie Ahl al-Sunnah takie wersety (mutashabihat) są rozpatrywane dwiema głównymi metodami: 1. Metoda „Tafwid” (Powierzenie): Powierzenie prawdziwego znaczenia (jak) tego wyrażenia Allahowi. Mówimy: „Wierzymy, że ten werset ma znaczenie odpowiadające godności Allaha, ale nie należy go rozumieć jako porównania do stworzeń (tashbih)”. Ponieważ w Sura Ash-Shura, werset 11, jest jasno powiedziane: „Nie ma niczego podobnego do Niego. On jest Słyszącym, Widzącym.” 2. Metoda „Ta'wil” (Interpretacja): Jak przyjęli wielki imam szkoły Hanafi, Imam Abu Hanifa, i uczeni Maturidi, odwołanie się do metaforycznych znaczeń słowa w języku arabskim. Według tego „istawa” nie oznacza osiedlenia się ani siedzenia w miejscu; oznacza to, że Allah utrzymuje tron i całe wszechświat pod Swoim panowaniem i mocą, bez okazywania żadnej słabości, i że Nim zarządza. Podsumowując; „istawa” Allaha na tronie nie jest absolutnie fizycznym osiedleniem się ani zajęciem miejsca. To wyrażenie jest metaforą Jego boskości, Jego wielkości i Jego absolutnego panowania nad wszechświatem. Powodem, dla którego może wydawać się sprzecznością w umyśle, jest to, że ludzki umysł jest przyzwyczajony do myślenia cechami stworzeń (czasem i przestrzenią). Stwórca jednak nie może być opisywany żadnymi cechami swoich stworzeń. Niech Allah utwierdzi nasze umysły i serca w prawdzie.

Question 16

Czy osoba, która porzuca religię, nie ma prawa do życia?

Accepted Answer

Drogi bracie, w islamie nienaruszalność ludzkiego życia jest fundamentalną zasadą. Jak wyraźnie stwierdzono w Koranie, w surze Al-Ma'idah, werset 32: "Kto zabije człowieka, który nie zabił nikogo ani nie szerzył zepsucia na ziemi, będzie tak, jakby zabił wszystkich ludzi." W islamie kwestia porzucenia religii (ridda) była omawiana w księgach prawa (fikh) w kontekście wyboru religijnego jednostki i jej relacji z porządkiem społecznym. Według Imama Abu Hanify, założyciela szkoły hanafickiej, kobiety, które porzuciły wiarę, nigdy nie są skazywane na śmierć; są więzione i wzywane do powrotu do islamu. W przypadku mężczyzn, wyrok ten był związany raczej z przestępstwami politycznymi i wojskowymi, takimi jak bunt przeciwko porządkowi społecznemu, zdrada stanu i stan wojny (sianie niezgody i zakłócanie pokoju), a nie z indywidualnym brakiem wiary. W prawie hanafickim mężczyźnie, który porzucił wiarę, daje się czas na skruchę. Jeśli nie okaże skruchy, w okresie klasycznym traktowano to jako czyn równoznaczny ze zdradą stanu i współpracą z wrogiem, dlatego władze państwowe mogły stosować sankcje karne. Jednak biorąc pod uwagę dzisiejsze prawo międzynarodowe i nowoczesny porządek państwowy, wielu uczonych islamskich wskazuje, że kwestia ta była związana z ówczesnymi warunkami politycznymi i socjologicznymi. Podsumowując, w islamie nigdy nie jest dozwolone niesprawiedliwe odebranie życia niewinnej osobie. Karanie osoby, która porzuca religię, jest raczej okresowym i prawnym zastosowaniem mającym na celu ochronę bezpieczeństwa społecznego i integralności politycznej społeczności islamskiej, a nie kwestią indywidualnej wolności wyznania. Bóg wie najlepiej.

Question 17

Jak powinna wyglądać wiara w Allaha?

Accepted Answer

Mój drogi bracie/siostro, wiara w Allaha polega na wierze sercem w Jego istnienie, Jego jedność, Jego atrybuty i Jego piękne imiona bez żadnych wątpliwości, a także na potwierdzeniu tego czynami. Zgodnie z doktryną Ahl al-Sunnah, na której opiera się również szkoła Hanafi, podstawowe zasady wiary w Allaha są następujące: 1. Tawhid (Jedność): Wiara, że Allah jest Jeden w Swojej istocie, Swoich atrybutach i Swoich czynach, i że nie ma innego boga poza Nim. W Świętym Koranie jest powiedziane: „Powiedz: On, Allah, jest Jeden. Allah jest Samad (Wieczny, Ten, od którego wszystko zależy, a On nie zależy od niczego). Nie zrodził i nie został zrodzony. I nikt nie jest Mu równy.” (Sura Al-Ikhlas, 1-4) 2. Wiara w doskonałe atrybuty: Wiara, że Allah posiada wieczne i odwieczne atrybuty godne Jego istoty, takie jak życie, wiedza, słuch (sam'), wzrok (basar), wola, moc i mowa (kalam), i że jest On wolny od wszelkich niedoskonałości. 3. Potwierdzenie i poddanie się: Ta wiara, potwierdzona sercem, musi być wzmocniona wyznaniem językiem, a sługa musi poddać się nakazom Allaha. Prorok Muhammad (pokój i błogosławieństwo Allaha z nim) zdefiniował wiarę w Hadisie Dżibrila (Hadis Gabriela) w następujący sposób: „Wiara to, że wierzysz w Allaha, Jego aniołów, Jego księgi, Jego proroków, Dzień Ostateczny i w przeznaczenie; zarówno w jego dobro, jak i zło, że pochodzi od Allaha.” (Muslim, Iman, 1) Wiara w Allaha oznacza życie między strachem a nadzieją, z świadomością oddawania Mu czci tak, jakby się Go widziało, i szukania schronienia w Jego miłosierdziu. Niech mój Pan uczyni naszą wiarę trwałą i doskonałą.

Question 18

Czy błędne jest przedstawianie dowodów na prawdy wiary?

Accepted Answer

Drogi bracie/siostro, pokój niech będzie z Tobą. Przedstawianie dowodów na prawdy wiary, czyli wyjaśnianie kwestii religijnych za pomocą dowodów rozumowych i przekazanych, absolutnie nie jest błędne; wręcz przeciwnie, jest to metoda zachęcana przez Święty Koran i Sunny. Allah Wszechmogący mówi w Koranie, wzywając ludzi do refleksji nad dowodami w kosmosie: "Zaprawdę, w stworzeniu niebios i ziemi, i w przemienności nocy i dnia, są zaprawdę znaki dla tych, którzy posiadają rozum." (Al-Imran, 190) Nasz Prorok Muhammad (pokój z nim) prezentował zarówno wersety, jak i wyjaśniał prawdę za pomocą dowodów rozumowych w swojej działalności misyjnej. Imam Abu Hanifa, założyciel madhhabu Hanafi, skutecznie wykorzystywał dowody rozumowe i logiczne do obrony zasad wiary (w nauce Kalam). Podsumowując, dowodzenie prawd wiary jest właściwą i niezbędną metodą uspokajania serc, usuwania wątpliwości i pięknego bronienia Islamu. Ważne jest, aby przy przedstawianiu tych dowodów działać z szczerym zamiarem i w odpowiednim stylu. Niech Allah Wszechmogący pomnoży naszą wiedzę i zrozumienie.

Question 19

Czy Bóg jest zmęczony samotnością?

Accepted Answer

Panie kochany, dziękuję za piękne pytanie. Wysoki Allah, w swoim asfalcie i mahiyacie całkowicie się odstępuje od podobania się stworzeniu. Znużenie, wyczerpanie, uczucie osamotnienia lub smutku – takie stany to ludzkie i cechy stworzone. Allah jednak jest wolny od każdego braku i niedociągnięcia, jest doskonały. W Koranie są aklamacje wskazujące na to, że On niczego nie potrzebuje. W Surah Al-Ikhlas brzmi: "Mów: On jest Bogiem jedynym. Bogiem Samym, który niczego potrzebuje – On zaś niczego nie potrzebuje. On nie rodzony i nigdy nie urodzony. Nic nie jest Mu równe." (Surah Al-Ikhlas, 1–4) Ponadto jak głosi Surah Al-Baqarah: "Nie może Go obudzić ani sen zbudzić." (Surah Al-Baqarah, 255). Duchowe lub fizyczne niedostatki, których doświadcza stworzenie, nigdy nie przystoją Jego chwale. Zanim stworzył wszechświat i jego zawartość, był już ze swoją naturą – tzn. nie potrzebował niczego i nikogo do bycia. Stworzenie wszechświata nie wynika z nudy ani z braku zainteresowania, lecz z chęci zamanifestowania swoich nieprzebranych nauk, mocy i pięknych imion (Esma al-Husna). Według dogmatu Maturidy, który określa wiarygodne zasady Hanefickiej szkoły, Allah jest wieczny we własnej istocie i właściwościach; w Nim ani żadne uczucie, ani żadna zmiana nie mogą powstać. Wniosek: Nie można nawet myśleć o tym, że Allah jest zmęczony. On jest Wszechmocnym Stworzycielem, którego niczego nie potrzebuje.

Question 20

Jak powinniśmy postępować wobec osób, które zostały wpływane przez pisma przeciwko Islamowi?

Accepted Answer

Szanowny bracie, droga do prowadzenia osób dotkniętych wpływem pism przeciwko Islamowi – z powodu zamęczenia umysłu lub wątpliwości – to droga pouczania się przez Słowo Allaha, droga mądrości, miłości i wiedzy. Droga ta jest również podstawą mezu'i Hanafiego. Powinno się postępować zgodnie z następującymi krokami: 1. Zwracaj się z mądrością i dobrym nauczaniem: W rozdziale Nahl (125) Allah mówi: "Wzywaj do drogi Pana swego mądrze i z dobrodziejstwem; a gdy się z nimi spierasz, mów do nich językiem uprzejmym." Zamiast dyskutować lub osądzać, należy starać się zrozumieć ich wątpliwości i używać delikatnego języka. Siła wyprowadzi ich jeszcze dalej od prawdy. 2. Wiedza naukowa i prawda: Wątpliwości często wynikają z braku wiedzy lub błędnych interpretacji. Tym osobom należy polecić książki osób kompetentnych, znających źródła fundamentalne Islamu i tło problemów. Tradycja Hanafi-Maturidi widzi w umyśle narzędzie poznawania wiary. Dlatego ważne jest przedstawianie racjonalnych i przekonujących wyjaśnień. 3. Przykład z życia: Islam nie głosi się tylko słowem, ale także przez życie. Prorok (s.a.v.) powiedział: "Ułatwiajcie, utrudniajcie nie; radujcie się, nie potępiajcie" (Bukhari, rozdział Ilm, 11). Twoje dobre maniery, uczciwość i miłość są skuteczniejsze niż wszystkie negatywne pisma, którymi byli oni dotknięci. 4. Cierpliwość i modlitwa: Nawrócenie jest wyłącznie sprawą Boga. Zamiast oczekiwać natychmiastowego nawrócenia, należy być cierpliwym przy nim i modlić się o jego nawrócenie z pełnym oddaniem. Tylko On zmienia serca. W skrócie: trzeba zachować postawę otwartą i gościnną, inteligentną i mądryą, opanowaną i spokojną. Allahu Akbar!

Question 21

Czy musi ktoś badać swoje wątpliwości dotyczące wiary?

Accepted Answer

Droga bracia i siostry, bywa, że w wierze pojawiają się wahania lub wątpliwości. Jest to oznaką żywotności serca i wysiłku w ochronie wiary. Sahabat-sahabat nauczyliśmy się od Proroka (s.a.v.), że oni również doświadczali takich myśli i prosili o pomoc. Według szlachetnego sunnichskiego stanowiska filozoficzno-teologicznego, badanie się zmysłów wątpliwości, które wprowadzają się do umysłu niezależnie od woli człowieka, nie jest obowiązkowe. Wręcz zajmowanie się nimi pochłania spokój ducha. Prorok (s.a.v.) doradzał tym, którzy mieli takie wahania: "Szatan przychodzi do kogoś i mówi: 'Kto stworzył to, co widzisz? Kto stworzył to, co widzisz? A kto stworzył Boga?' Jeśli ktoś znajdzie odpowiedź, natychmiast ucieka przed Bogiem i kończy na tej myśli" (Bukhari, Bed'ü'l-Halk 11; Muslim, İman 212). Jednakże sytuacja dzieli się na dwie kategorie: 1. Wahania bezpłodne, niezależne od woli: Nie szkodzą one wierze, nie musi ich się badać. Zamiast tego ignorowanie ich jest korzystne dla wzniesienia wiary. 2. Głębokie wątpliwości wynikające z braku wiedzy lub pragnienia odrzucenia: Jeśli w sercu powstały poważne wahania, które naruszają wiarę, konieczne jest zdobycie odpowiedniej wiedzy i ich badanie. bowiem wiara ugruntowana jest na prawidłowej wiedzy. Streszczając: nie należy się przejmować wahaniami niezależnymi od woli, ale trzeba unikać ich zajmowania się. Jednakże wątpliwości, które naruszają wiarę w stopniu znaczącym, należy rozwiązać poprzez konsultowanie się z ludźmi o wiedzy i studiowanie, zgodnie z zasadami Ehl-i Sünneta. Allah sprawi, aby nasze serca i umysły znajdowały się we właściwej perspektywie.

Question 22

Jak wyjaśnić, że niektórzy posługujący się fałszywymi religiami przedstawiają cuda?

Accepted Answer

Wysoki bracia, zgodnie z wierzeniami Islamu Allah, wszechmocny i wszechwiedzący, udzielił swoim prorokom cudów, aby wykazać ich słuszność. Zjawiska o niezwykłych właściwościach widywane w rękach osób niewiernych, czarowników lub członków fałszywych religii nie są jednak cudami – są to zjawiska o innych nazwach. Według zasad wiary Mutazalitów w szkole Hanafickiej sytuacja ta wyjaśnia się następująco: 1. Istidrâc: Osoby bluźniercze, grzeszników lub ateistów doświadczają niezwykłych zjawisk w rękach, które mają na celu zbliżanie ich do coraz większych upodobania w bluźnierstwie i rozpustności. To zjawisko wskazuje na to, że ich miejsce jest poza prawdą, a oni pogrążają się coraz bardziej w występku. W Kuranie w Surze Al-A'raf (182) czytamy: "My sprawimy, że ci, którzy odrzucają nasze ajety, będą z każdym upodobaniem coraz bliżej szaleństwa." 2. Czar i podstęp: To oszustwa mające na celu wprowadzenie w błąd ludzkich zmysłów, polegające na szybkim ruchu rąk lub współpracy z duchami złego. Na podobieństwo wydarzenia między prorokiem Mojeszem a faraonem, gdy węża widziano jako węża, takie zjawiska nie są fizycznymi cudami, lecz czarem i fantazją. 3. Stan magików i fałszerzy: Prorok powiedział, że pewne osoby, które wywołają fałszywy proroctwo jak Deccal, również będą prezentować niezwykłe zjawiska, jednak nie będą one zdolne rozpoznać tych, którzy przyjęli wiarę. W skrócie: cuda przedstawiane przez proroków mają charakter zachęty do wiary i prowokacji. Zjawiska prezentowane przez fałszywych ludzi są istidrâcowe lub magiczne i mają na celu łączyć serca z błędem zamiast z prawdą. Zadaniem muzułmanina jest kierować się proporcją niezwykłych zjawisk, a przede wszystkim zgodnością z Kuranem i Sunną. Allah najlepiej wie.

Question 23

Jeśli dziecko urodzone w muzułmańskiej rodzinie w momencie, gdy zaczyna się jego odpowiedzialność religijna (mukellefiyet), powie: „Nie jestem muzułmaninem”, czy spotka je kara za apostazję (mürtedlik), czy też bierze się pod uwagę stan innej osoby w momencie, gdy ta odpowiedzialność się dopiero zaczyna?

Accepted Answer

Moje drogie dziecko, poruszona przez ciebie kwestia została omówiona w prawie islamskim (fiqh) w ramach tematów „początku obowiązków religijnych (tekâlif)” oraz „apostazji (irtidat)”. Zgodnie z korpusem prawnym szkoły hanafitów, odpowiedzialność religijna (mukellefiyet) dziecka zaczyna się wraz z osiągnięciem dojrzałości płciowej (bulûğ). Jednakże, aby dana osoba mogła zostać uznana za „mürteda” (apostatę), warunkiem koniecznym jest, aby najpierw z własnej woli i świadomie przyjęła islam oraz uznała wiarę za swoje przekonanie. dziecko urodzone w muzułmańskiej rodzinie od urodzenia uważa się za przebywające w stanie islamskiej fitry (pierwotnej natury) i za muzułmanina z tytułu prawa. W przypadku, gdy młodzieniec wchodzący w wiek dojrzewania po raz pierwszy otwarcie odrzuca islam w tym okresie, podejście uczonych hanafitycznych jest następujące: Jeśli od momentu osiągnięcia dojrzałości dana osoba nie potwierdziła wiary islamskiej w sercu poprzez wiedzę, zrozumienie i z własnej woli, nie uważa się jej za wierzącą w „prawdziwym tego słowa znaczeniu” jedynie ze względu na status pochodzący z rodziny. W związku z tym w tym pierwszym momencie rozpoczęcia odpowiedzialności (w momencie dojrzewania lub w pierwszym okresie świadomości tuż po nim) młody człowiek, który odrzuca islam, nie otrzymuje wyroku „mürteda” w pełnym tego słowa znaczeniu w terminologii fiqh i nie jest karany karą za apostazję w tym świecie. Ponieważ apostazja to porzucenie z własnej woli istniejącej i świadomie przyjmowanej wiary. Zaprzeczenie ze strony młodego człowieka, który jeszcze świadomie nie przyodział się w wiarę, jest oceniane jako wahanie lub odrzucenie wynikające z faktu, że jeszcze nie pojął on prawdy. Zamiast karać młodzieńca w takiej sytuacji, podchodzi się do niego z mądrością, rozwiewa jego wątpliwości, opowiada o pięknie islamu i próbuje się go na nowo skłonić ku islamowi. Przecież Prorok (niech spoczywa na nim pokój i błogosławieństwo) powiedział w jednym ze szlachetnych hadisów: „Pióro zostało podniesione nad trzema osobami: nad śpiącym, dopóki się nie obudzi; nad szalonym, dopóki nie wyzdrowieje; i nad dzieckem, dopóki nie osiągnie wieku dojrzałości” (Abu Dawud, Hudud, 17). Podsumowując: pod uwagę bierze się stan umysłowy i sercowy danej osoby w pierwszym momencie rozpoczęcia odpowiedzialności. Tego rodzaju słowa młodego człowieka, który jeszcze nie przyjął wiary ze świadomością, nie wymagają kary za apostazję; wręcz przeciwnie, wymagają one współczującego i naukowego przewodnictwa. Allah wie najlepiej.

Question 24

Co powinniśmy zrobić, jeśli nasza wiara kłóci się z naszą logiką?

Accepted Answer

Drodzy bracia i siostry, przede wszystkim musimy wiedzieć, że religia islamu zwraca się do osób posiadających rozum i wynosi go wysoko. Wzniosły Allah często zwraca uwagę na znaczenie rozumu, mówiąc w Świętym Koranie: „Czyż nie zastanawiacie się?”, „Czyż nie używacie rozumu?” (Al-Baqara, 44; Al-Imran, 65). Imam Abu Hanifa, założyciel mezhebu Hanafi, również przywiązywał dużą wagę do rozumu i opinii (rey) w swojej metodologii. Dlatego też, autentyczna wiara religijna i zdrowy rozum nigdy nie stoją w sprzeczności. Gdyby w naszym umyśle pojawiła się sytuacja, która wydaje się być sprzecznością lub niejasnością, jej podstawową przyczyną jest jedno z poniższych: 1. Albo nasze błędne zrozumienie tematu lub dowodu. 2. Albo ograniczoność naszego ludzkiego rozumu, który nie jest w stanie objąć każdego szczegółu wszechświata i boskiej mądrości. Droga, którą powinniśmy podążać w takiej sytuacji, jest następująca: Przede wszystkim, bez wątpienia, musimy zaakceptować, że nasz rozum ma swoje granice pojmowania. Jak powiedział Hadrat Ali: „Gdyby religia polegała tylko na rozumie, należałoby wycierać (masah) spód, a nie wierzch skórzanych butów”. Oznacza to, że w niektórych nakazach religijnych mogą istnieć kwestie, których mądrości nie możemy od razu zrozumieć. Po drugie, musimy ponownie ocenić nasz własny filtr myślowy, koncentrując się na jednoznacznych nakazach (nass) Koranu i Sunny. Nigdy nie powinniśmy poświęcać objawienia naszemu ograniczonemu rozumowi; wręcz przeciwnie, powinniśmy kształcić nasz rozum w świetle objawienia. Podsumowując; kiedy wydaje nam się, że nasza wiara kłóci się z naszą logiką, problem nie leży w rozumie, ale w naszym niepełnym interpretowaniu tego rozumu lub tekstu. Wierzący działa z poddaniem: „Słyszeliśmy i posłuszni jesteśmy” (Al-Baqara, 285) i z czasem lepiej pojmuje boską mądrość. Niech Allah utrwali waszą wiarę i umysły na prawdzie.

Question 25

Czy hadis mówiący 'wiara bez uczynków lub uczynki bez wiary są bezwartościowe' jest autentyczny?

Accepted Answer

Wa alejkum salam wa rahmatullahi, mój drogi bracie. Twoje ważne pytanie dotyczy jednej z najbardziej fundamentalnych kwestii w islamskiej doktrynie wiary. Przede wszystkim pragnę wyjaśnić, że nie istnieje samodzielny, dosłowny hadis, który brzmiałby: 'Wiara bez uczynków, lub uczynki bez wiary są bezwartościowe'. Jednakże to stwierdzenie, w swoim znaczeniu, jest zgodne z ogólnym duchem Koranu i Sunny. W Koranie wiara i uczynki są często wymieniane razem, a podkreśla się potrzebę obu dla zbawienia. Na przykład Allah Wszechmogący mówi w Sura Asr: "Z wyjątkiem tych, którzy uwierzyli i czynili dobre uczynki, którzy zalecali sobie nawzajem prawdę i zalecali sobie nawzajem cierpliwość." (Sura Asr, 2-3) Stanowisko w twojej szkole prawnej, Hanafi (doktryna wiary Ehl-i Sunnah), w tej kwestii jest następujące: Wiara to potwierdzenie serca i wyznanie językiem. Uczynki (rytuały i dobre czyny) nie są częścią wiary, lecz jej owocem i doskonałością. Zgodnie z tym: 1. Niewykonywanie uczynków (popełnianie grzechów lub zaniedbywanie obowiązków religijnych) nie unieważnia wiary danej osoby, dopóki serce ją potwierdza; osłabia jednak wiarę i czyni ją bezowocną. Oznacza to, że osoba popełniająca ciężki grzech nie staje się niewierzącym, lecz 'grzesznym wierzącym'. 2. Akceptacja i ważność uczynków przed Allahem jest możliwa tylko dzięki poprawnej wierze. Dobre uczynki wykonane bez wiary nie mają nagrody w życiu pozagrobowym. Podsumowując: wiara i uczynki są odrębnymi rzeczami, ale jedno bez drugiego jest niepełne. Jeśli wiara jest drzewem, uczynki są jego owocem. Drzewo bez owoców może nie uschnąć, ale nie przynosi swojemu właścicielowi oczekiwanej korzyści. Niech Allah Wszechmogący ozdobi naszą wiarę dobrymi uczynkami i poprowadzi nas...

Question 26

W jaki sposób ludzie dają się zwieść w kwestiach wiary?

Accepted Answer

Drogi bracie, Zwodzenie ludzi w sprawach wiary wynika zazwyczaj z podstępów ego (nefs), szatańskich szeptów (weswese) oraz ulegania tymczasowym ozdobom ziemskiego życia. W świetle Szlachetnego Koranu i Sunny, główne formy tego zwiedzenia są następujące: 1. Wiara bez uczynków (karmienie się złudzeniami): Wielu ludzi porzuca praktyki kultowe i trwa w grzechach, mówiąc: „Moje serce jest czyste, Allah jest miłosierny”. Tymczasem wiara to nie tylko deklaracja, ale potwierdzenie sercem, wyznanie językiem i działanie członkami ciała. W Szlachetnym Koranie Allah Wszechmogący mówi: „Niechaj was nie zwodzi w stosunku do Boga ten zwodziciel [szatan]!” (Surah Luqman, 33) 2. Długie pragnienia (zapominanie o śmierci i życiu ostatecznym): Ludzie pracują dla tego świata, jakby nigdy mieli nie umrzeć, zaniedbując życie ostateczne. Nasz ukochany Prorok (niech spoczywa na nim modlitwa i pokój) powiedział: „Syn Adama się starzeje, ale dwie rzeczy w nim pozostają młode: miłość do świata i długie pragnienia (pragnienie życia tak, jakby nigdy miał nie umrzeć).” (Buchari, Rikak, 5) 3. Mylenie się poprzez patrzenie na większość: Mierząc prawdę, ludzie uważają drogę większości za słuszną, mówiąc: „Wszyscy tak robią”. Zasadą, na której opiera się m.in. szkoła hanafi, jest to, że prawda nie jest determinowana przez większość, lecz przez Koran i Sunnę. W wercie 116 sury Al-An'am powiedziano: „Jeśli posłuchasz większości tych, którzy są na ziemi, sprowadzą cię z drogi Boga...” 4. Odkładanie skruchy (pokuty) na później: Myśl: „W każdym razie wyspowiadam się/odpokutuję w przyszłości” jest jedną z największych pułapek szatana. Ponieważ nie wiadomo, kiedy nadejdzie śmierć, to odkładanie jest wielkim złudzeniem. Sposobem na uwolnienie się od tych złudzeń jest trzymanie się wiedzy, działanie ze szczerością (ihlas) i utrzymywanie serca w stanie czujności poprzez ciągłe pamiętanie o śmierci. Niech Allah Wszechmogący pozwoli nam wszystkim uznać prawdę za prawdę i podążać za nią, a fałsz uznać za fałsz i unikać go.

Question 27

Jakie radosne wieści (zaręczyny/obietnice) istnieją dla tych, którzy służą Koranowi i wierze?

Accepted Answer

Drodzy bracia, Służenie Koranowi i wierze to jeden z najbardziej zaszczytnych urzędów, jakie sługa może osiągnąć na tym świecie. Wszechmogący Allah obiecał wielkie radosne wieści sługom, którzy strzegą Koranu, będącego Jego Wiecznym Słowem, oraz wiary, i starają się przekazać ją ludzkości. W świetle Koranu i Sunny, które są również podstawą jurydycznego podejścia szkoły hanafickiej, niektóre z obietnic danych tym, którzy kroczą tą drogą, są następujące: 1. Boska Pomoc i Wytrwałość: Wszechmogący Allah obiecał pomóc tym, którzy służą Koranowi i religii. W surze Muhammad, werset 7, powiedziano: "O wy, którzy wierzycie! Jeśli pomożecie Allahowi (jeśli weźmiecie w obronę Jego religię i Koran), On wam pomoże i utwierdzi wasze stopy." 2. Przebaczenie Grzechów i Raj: Zwiastowano, że złe uczynki tych, którzy uwierzyli i czynili dobre uczynki na tej drodze, zostaną im odpuszczone. W surze Muhammad, werset 2, powiedziano: "Bóg pokrył grzechy tych, którzy uwierzyli i czynili dobre uczynki, oraz tych, którzy uwierzyli w prawdę zeszłą od ich Pana dla Muhammada, i naprawił ich stan." 3. Nieograniczona Nagroda i Dobroć: Służba Koranowi i wierze to handel, którego nagroda zostanie zwielokrotniona. W szlachetnym hadisie nasz Umiłowany Prorok (s.a.w.) powiedział: "Najlepszym z was jest ten, kto uczy się Koranu i go uczy." (Buhari, Fedailu'l-Kuran, 21). Ci, którzy pełnią tę służbę, stają się ogniwem w łańcuchu tej najlepszej wspólnoty. 4. Bezpieczeństwo i Miłosierdzie w Dniu Zmartwychwstania: Troskliwi ludzie, którzy służą islamowi i wierze oraz wyprowadzają ludzi z ciemności ku światłu, będą pod specjalnym miłosierdziem i ochroną Allaha w ten trudny Dzień Sądu. Podsumowując, osoba, która służy Koranowi i wierze, znajduje zarówno spokój serca i boską wytrwałość na tym świecie, jak i otrzymuje radosną wieść o raju i zadowoleniu Allaha w życiu przyszłym. Podążanie tą drogą z cierpliwością i szczerością (ikhlas) jest najważniejszym obowiązkiem każdego muzułmanina. Niech Allah sprawi, aby wszystkie nasze usługi były zgodne z Jego zadowoleniem.

Question 28

Jakie jest znaczenie modlitwy odnawiającej wiarę, która zaczyna się od „Allahümme inni euzu bike en üşrike bike…”?

Accepted Answer

Drogi bracie, modlitwa, o którą pytasz, to pełna mądrości suplikacja, którą wierzący odmawia, aby zachować swoją wiarę i szukać u Allahu schronienia przed wielkim i małym szirkiem (ukrytym na pokaz). Pełny tekst modlitwy i jej znaczenie są następujące: Transkrypcja arabika: „Allahümme innî eûzü bike en üşrike bike şey’en ve ene a’lemü ve estağfiruke limâ lâ a’lemü inneke ente allâmü’l-guyûb.” Znaczenie: „O Allahu! Szukam u Ciebie schronienia przed świadomym dodawaniem Czegokolwiek do Ciebie jako współtowarzysza. Proszę Cię także o wybaczenie tego (szirku i grzechów), co popełniłem nieświadomie. Zaprawdę, tylko Ty znasz najlepiej to, co ukryte.” Mądrość i źródło: Prorok (niech spoczywa z nim pokój i błogosławieństwo) wskazał, że szirk jest bardziej ukryty niż krok mrówki, i polecił swojej ummah recytowanie tej modlitwy. W hanafickich księgach fiqh i akaid modlitwa ta jest uważana za zalecaną (mustahab) zikir, którą warto odczytywać rano i wieczorem w celu odnowienia wiary i oczyszczenia się z duchowych skaz. Źródło: (Ahmad b. Hanbal, Musnad, 4/403; Buchari, al-Adab al-Mufrad, s. 250) Niech Bóg zachowa naszą wiarę przed wszelkimi skazami.

Question 29

Czy ten, kto mówi, że piwo i raki są dozwolone (halal), wychodzi z islamu?

Accepted Answer

Drogi bracie, niech będzie z tobą pokój. W religii islamu wszelkiego rodzaju napoje odurzające są zakazane (haram). W Szlachetnym Koranie, w Surze Al-Ma'idah, wers 90, powiedziane jest: „O wy, którzy wierzycie! Wino, gra w kości, ołtarze i strzały wróżbiarskie są obrzydliwością, dziełem szatana. Unikajcie ich, abyście mogli być szczęśliwi!” Nasz Prorok (niech spoczywa w nim pokój i błogosławieństwo) powiedział również w hadisie: „Wszystko, co odurza, jest winem, a wszelkie wino jest zakazane” (Muzlim, Aszriba, 7). Zgodnie z konsensusem wszystkich prawowitych szkół prawnych, ze szkołą hanafitów na czele, spożywanie piwa, raki i podobnych napojów alkoholowych jest zakazane. Jeśli ktoś świadomie zaprzecza, odrzuca i mówi „to jest dozwolone” w odniesieniu do jednoznacznego nakazu, który Allah i Jego Wysłannik wyraźnie zakazali i co do którego nie ma żadnych wątpliwości (na przykład zakazu alkoholu), to zaprzecza fundamentalnemu przepisowi religii i odrzuca podstawową wiarę islamu (akidę). Ta sytuacja naraża wiarę (iman) danej osoby na niebezpieczeństwo. Jeśli jednak ktoś, znając nakaz islamu, ulegnie swoim zachciankom, popełni grzech pijąc alkohol, ale mówi: „obyśmy nie pili, popełniam grzech”, staje się grzesznikiem (fasik), ale nie wychodzi z islamu. Wyjście z islamu następuje poprzez uznanie zakazanego za dozwolone, czyli poprzez odrzucenie wyroku Allaha. Allah wie najlepiej. Niech Wszechmogący Allah sprawi, abyśmy wszyscy żyli w zgodzie z Jego zadowoleniem i utrzymał nasze stopy na Prostej Ścieżce (Sirat al-Mustaqim).

Question 30

Nie ma nikogo bardziej szkodliwego niż ten, kto mierzy religię swoim rozumem. Wierzcie w czasach ostatecznych jak stara kobieta – czy ten hadis jest sahih?

Accepted Answer

Drogi bracie, Niech będzie z tobą spokój i miłosierdzie Allahu (Selamün aleykum ve rahmetullah). Zadane przez ciebie pytanie jest niezwykle istotną kwestią, zarówno pod względem równowagi między rozumiem a tradycją przekazu (nakl), jak i autentyczności relacji (riwayat). Przez wyrażenie „mierzenie religii swoim rozumem”, o którym wspominasz, rozumie się osądzanie objawienia (wahy) i sunny zgodnie z ludzkimi namiętnościami oraz ograniczonymi i egoistycznymi pragnieniami. Uczeni Ahl al-Sunnah, w tym założyciel szkoły hanafickiej, Imam Azam Abu Hanifa, twierdzą, że rozum jest dowodem (hujjah) w religii, jednak granice rozumu muszą zostać wyznaczone przez objawienie. Rozum istnieje po to, aby rozumieć i pojąć przekaz, a nie po to, aby go krytykować czy odrzucać. Rzeczywiście, w Szlachetnym Koranie Wszechmogący Allah mówi: „Czy wy się nie opamiętacie?” (Koran, 2:44), domagając się właściwego użycia rozumu, jednak to użycie odbywa się pod przewodnictwem objawienia. Jeśli chodzi o słowa „Wierzcie w czasach ostatecznych jak stara kobieta”; brzmienie tego wyrażenia nie jest oryginalnym hadisem szarif. Jest to jednak powszechne powiedzenie (vecize), którego uczeni używali, aby zwrócić uwagę na cnotę tak zwanej „taklid-i iman”, czyli wiary opartej na czystym, nieskazitelnym oddaniu, bez zbędnego wypytywania, odziedziczonym po przodkach. Ze względu na obfitość pokus i zamętu (fitnah) w czasach ostatecznych, chwalona jest czystość serca pospólstwa (avam), które zatwierdza wiarę bez popadania w uporczywość i wątpliwości, w przeciwieństwie do nurtów filozoficznych i negacyjnych, które podchodzą do wszystkiego z podejrzliwością. Przechodząc do autentyczności hadisów (tego, czy są sahih); prawdziwość słów należących do Proroka (niech spoczywa w nim pokój i błogosławieństwo) ustala się nie za pomocą „wiary starej kobiety”, lecz za pomocą nauki „Usûlü'l-Hadis” (metodologii hadisów), którą islamiści tworzyli przez wieki poprzez dokładną selekcję. Wielcy imamowie hadisów, tacy jak Buchari i Muslim, poddali przekazujących i teksty niezwykle surowym kryteriom, aby oddzielić te autentyczne. Dlatego hadisy, których autentyczność została udowodniona miarami naukowymi, a nie emocjonalną czy powszechną wiarą ze słyszenia, są dla nas najwyższym autorytetem. Muzułmanin to ten, kto używa swojego rozumu do zrozumienia objawienia, ocenia hadisy zgodnie z ich metodologią i wiąże się z Allahiem w całkowitym oddaniu. Niech Allah przyjmie nasze uwielbienie i poszukiwanie wiedzy. Pozostańcie pod Jego opieką.