Karbonun toprakta olmadığı halde insanda olması, nasıl açıklanabilir?

Selamun Aleykum evladım, Öncelikle şunu ifade etmeliyim ki; modern bilimsel veriler karbonun toprakta (organik maddeler, kömür ve çeşitli bileşikler halinde) yoğun bir şekilde bulunduğunu doğrulamaktadır. Ancak sorduğun suali, insanın yaratılışındaki hikmet ve Kur'an-ı Kerim'in beyanları ışığında şöyle açıklayabiliriz: Kur'an-ı Kerim'de Allah Teâlâ, insanı topraktan (türâb), balçıktan (tîn) ve toprağın süzülmüş bir özünden (sulâle) yarattığını açıkça beyan buyurur. "Andolsun biz insanı, çamurdan süzülmüş bir özden yarattık." (Mü'minûn Suresi, 12. Ayet) Hanefi mezhebinin itikadi dayanağı olan Maturidi anlayışına göre, Allah'ın yaratma sanatı hem bir mucize hem de bir nizam içindedir. İnsanın topraktan yaratılması, yeryüzünde bulunan elementlerin bir terkibi olduğu anlamına gelir. Karbon, azot, hidrojen ve oksijen gibi yaşamın temel taşları, yer kürenin ve toprağın muhtevasında mevcuttur. Meseleye şu üç noktadan bakmak hikmete uygundur: 1. Elementel Uyum: Toprak tabiri, sadece üzerindeki toz değil; yerin tüm madenlerini ve elementlerini kapsayan bir asıldır. İnsan vücudundaki elementlerin tamamı, yeryüzü katmanlarında mevcuttur. 2. Süzülmüş Öz (Sulâle): Ayette geçen "süzülmüş öz" ifadesi, toprağın içindeki belirli elementlerin seçilip bir araya getirilmesine işaret eder. Karbon da bu seçilmiş özün en temel parçalarından biridir. 3. Rızık Yoluyla Dönüşüm: İnsan bedeni, topraktan çıkan bitkiler ve bu bitkileri yiyen hayvanlar vasıtasıyla sürekli yenilenir. Topraktaki karbon ve diğer elementler, rızık zinciriyle insan hücresinin bir parçası haline gelir. Netice itibarıyla, insandaki karbonun varlığı Kur'an'ın haber verdiği "topraktan yaratılış" gerçeğiyle çelişmez, bilakis onu tasdik eder. Cansız toprağın içindeki elementlerin, Allah'ın "Ol" emriyle canlı ve şuurlu bir insana dönüşmesi, O'nun sonsuz kudretinin bir nişanesidir. Allah ilmini artırsın.