İslam’ın hak dini olmaması ihtimalini göz önünde bulundurmak gerekir, tezi ne kadar makuldür?

Değerli kardeşlerim, selamün aleykum. İslam’ın hak dini olmaması ihtimalini düşünmek ve bu meseleyi akıl ve vicdan süzgecinden geçirmek, insan olanın en doğal ve en kıymetli arayışıdır. Zira körü körüne bir inanış değil, bilerek ve idrak ederek tasdik edilen bir iman makbuldür. Bu açıdan bakıldığında, "İslam’ın hak dini olmaması ihtimalini göz önünde bulundurmak" tezi, bir şüphede kalmak veya inkâr etmek maksadıyla değil, gerçeğe ulaşmak için bir hareket noktası olarak ele alınırsa akli ve mantıklı görülebilir. Ancak meseleyi Kur'an, Sünnet ve sahih bilgi ışığında derinlemesine inceleyen bir akıl, nihayetinde İslam'ın hakikatine ulaşır. Yüce Allah, Kur'an-ı Kerim'de insanları aklını kullanmaya, evreni ve vahyi incelemeye davet eder ve şöyle buyurur: "Şüphesiz göklerin ve yerin yaratılışında, gece ile gündüzün artarda gelişte akıl sahipleri için elbette deliller vardır." (Al-i İmran, 190) Yine Kur'an'da, hakikatin arayışında olanların samimi sorularına meydan okunur ve İslam'ın inkar edilemez tutarlılığı vurgulanır: "Hâlâ Kur'an'ı düşünmüyorlar mı? Eğer o, Allah'tan başkası tarafından olsaydı, onda birçok çelişki bulurlardı." (Nisa, 82) Hanefi mezhebinin usulünde de bilginin temeli, selim akıl ve nakildir (Kur'an ve Sünnet). Bir Müslüman, inancının temellerini sorgulama cesaretini gösterdiğinde, İslam'ın ahlaki üstünlüğünü, evrensel adaletini, tevhid inancının kusursuzluğunu ve Peygamberimizin (s.a.v.) hayatındaki delilleri gördüğünde, bu ihtimalin yerini şüphe götürmez bir yakîn (kesin bilgi ve iman) alır. Netice itibarıyla; başlangıçta bir ihtimali değerlendirmek insani bir zihin faaliyetidir, ancak İslam'ın sunduğu ilmi, akli ve ruhu tatmin edici deliller incelendiğinde, bu tezin geçersiz olduğu ve İslam'ın hak din olduğu apaçık ortaya çıkar. Allah, kalplerimizi ve zihinlerimizi hakikat üzere sabit kılınsın.