1

إِنَّآ أَرۡسَلۡنَا نُوحًا إِلَىٰ قَوۡمِهِۦٓ أَنۡ أَنذِرۡ قَوۡمَكَ مِن قَبۡلِ أَن يَأۡتِيَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمࣱ‏

Biz, Nûh´u, "Toplumunu, kendilerine korkunç bir azap gelmeden önce uyar!" diye kavmine gönderdik

2

قَالَ يَٰقَوۡمِ إِنِّي لَكُمۡ نَذِيرࣱ مُّبِينٌ

O dedi ki: "Ey toplumum! Hiç kuşkunuz olmasın, ben sizin için apaçık bir uyarıcıyım

3

أَنِ اِ۟عۡبُدُواْ اُ۬للَّهَ وَاَتَّقُوهُ وَأَطِيعُونِ

O halde, Allah´a ibadet edin! O´ndan korkun! Ve bana itaat edin ki

4

يَغۡفِر لَّكُم مِّن ذُنُوبِكُمۡ وَيُؤَخِّرۡكُمۡ إِلَىٰٓ أَجَلࣲ مُّسَمًّىۚ إِنَّ أَجَلَ اَ۬للَّهِ إِذَا جَآءَ لَا يُؤَخَّرُۚ لَوۡ كُنتُمۡ تَعۡلَمُونَ

Allah, günahlarınızı affetsin ve sizi belirli bir süreye kadar ertelesin. Çünkü Allah´ın eceli geldiğinde ertelenmez. Bir bilebilseydiniz

5

قَالَ رَبِّ إِنِّي دَعَوۡتُ قَوۡمِي لَيۡلࣰ ا وَنَهَارࣰ ا

Nûh şöyle yakardı: "Ey Rabbim! Ben toplumumu gece ve gündüz davet ettim

6

فَلَمۡ يَزِدۡهُمۡ دُعَآءِيَ إِلَّا فِرَارࣰ ا

Fakat çağrım, onların kaçışlarını artırmaktan başka bir işe yaramadı

7

وَإِنِّي كُلَّمَا دَعَوۡتُهُمۡ لِتَغۡفِرَ لَهُمۡ جَعَلُوٓاْ أَصَٰبِعَهُمۡ فِيٓ ءَاذَانِهِمۡ وَاَسۡتَغۡشَوۡاْ ثِيَابَهُمۡ وَأَصَرُّواْ وَاَسۡتَكۡبَرُواْ اُ۪سۡتِكۡبَارࣰ ا

Ben onları, sen kendilerini affedesin diye çağırdıkça, parmaklarını kulaklarına tıkadılar, elbiseleriyle sarılıp sarmalandılar, inat ve ısrar ettiler ve kibirlendikçe kibirlendiler

8

ثُمَّ إِنِّي دَعَوۡتُهُمۡ جِهَارࣰ ا

Sonra onları daha açık bir biçimde çağırdım

9

ثُمَّ إِنِّيَ أَعۡلَنتُ لَهُمۡ وَأَسۡرَرۡتُ لَهُمۡ إِسۡرَارࣰ ا

Daha sonra bir başka duyuru yönelttim. Ve onları gizli gizli de çağırdım

10

فَقُلۡتُ اُ۪سۡتَغۡفِرُواْ رَبَّكُمۡ إِنَّهُۥ كَانَ غَفَّارࣰ ا

Ve şöyle dedim: "Rabbinizden af dileyin! O, bağışlamayı çok sevendir

11

۞يُرۡسِلِ اِ۬لسَّمَآءَ عَلَيۡكُم مِّدۡرَارࣰ ا

Göğü üzerinize bol bol yağmur taşıyıcı olarak gönderir

12

وَيُمۡدِدۡكُم بِأَمۡوَٰلࣲ وَبَنِينَ وَيَجۡعَل لَّكُمۡ جَنَّٰتࣲ وَيَجۡعَل لَّكُمۡ أَنۡهَٰرࣰ ا

Sizi, mallar ve oğullarla güçlendirir, size yeşil bahçeler lütfeder. Ve sizin için nehirler akıtır

13

مَّا لَكُمۡ لَا تَرۡجُونَ لِلَّهِ وَقَارࣰ ا

Ne oluyor size de Allah için bir vakar ümidinde olmuyorsunuz

14

وَقَدۡ خَلَقَكُمۡ أَطۡوَارًا

O ki, sizi halden hale/evreden evreye geçirerek yarattı

15

أَلَمۡ تَرَوۡاْ كَيۡفَ خَلَقَ اَ۬للَّهُ سَبۡعَ سَمَٰوَٰتࣲ طِبَاقࣰ ا

Görmediniz mi, Allah yedi göğü ahenkli bir bütün olarak nasıl yarattı

16

وَجَعَلَ اَ۬لۡقَمَرَ فِيهِنَّ نُورࣰ ا وَجَعَلَ اَ۬لشَّمۡسَ سِرَاجࣰ ا

Ve Ay´ı, bunlar içinde bir nur yaptı ve Güneş´i bir kandil haline getirdi

17

وَاَللَّهُ أَنۢبَتَكُم مِّنَ اَ۬لۡأَرۡضِ نَبَاتࣰ ا

Ve Allah sizi bir bitki olarak yerden bitirdi

18

ثُمَّ يُعِيدُكُمۡ فِيهَا وَيُخۡرِجُكُمۡ إِخۡرَاجࣰ ا

Sonra sizi yere geri gönderiyor ve sonra bir çıkarışla tekrar çıkarıyor

19

وَاَللَّهُ جَعَلَ لَكُمُ اُ۬لۡأَرۡضَ بِسَاطࣰ ا

Allah size yeryüzünü bir yaygı yaptı

20

لِّتَسۡلُكُواْ مِنۡهَا سُبُلࣰ ا فِجَاجࣰ ا

Ki ondan geniş yollar edinip de yürüyesiniz

21

قَالَ نُوحࣱ رَّبِّ إِنَّهُمۡ عَصَوۡنِي وَاَتَّبَعُواْ مَن لَّمۡ يَزِدۡهُ مَالُهُۥ وَوُلۡدُهُۥٓ إِلَّا خَسَارࣰ ا

Nûh dedi ki: "Rabbim! Onlar bana isyan ettiler de malı ve çocuğu kendisine hüsrandan başka bir artış getirmeyen kişiye uydular

22

وَمَكَرُواْ مَكۡرࣰ ا كُبَّارࣰ ا

Çok büyük hileler sergilediler/çok büyük tuzaklar kurdular

23

وَقَالُواْ لَا تَذَرُنَّ ءَالِهَتَكُمۡ وَلَا تَذَرُنَّ وَدࣰّ ا وَلَا سُوَاعࣰ ا وَلَا يَغُوثَ وَيَعُوقَ وَنَسۡرࣰ ا

Dediler ki: "İlahlarınızı sakın bırakmayın! Ved´di, Süva´ı asla bırakmayın! Yeğus´u, Yeuk´u, Nesr´i de bırakmayın

24

وَقَدۡ أَضَلُّواْ كَثِيرࣰ ا وَلَا تَزِدِ اِ۬لظَّٰلِمِينَ إِلَّا ضَلَٰلࣰ ا

Çoklarını saptırdılar. Sen de o zalimler için şaşkınlıktan başka bir şeyi artırma

25

مِّمَّا خَطَٰيَىٰهُمۡ أُغۡرِقُواْ فَأُدۡخِلُواْ نَارࣰ ا فَلَمۡ يَجِدُواْ لَهُم مِّن دُونِ اِ۬للَّهِ أَنصَارࣰ ا

Hataları yüzündendir ki boğuldular, ateşe atıldılar. Kendileri için, Allah dışında yardımcılar bulamadılar

26

وَقَالَ نُوحࣱ رَّبِّ لَا تَذَرۡ عَلَى اَ۬لۡأَرۡضِ مِنَ اَ۬لۡكٰ۪فِرِينَ دَيَّارًا

Nûh şöyle yakardı: "Rabbim! Yeryüzünde, kâfirlerden yurt tutacak/gezip dolaşacak hiç kimse bırakma

27

إِنَّكَ إِن تَذَرۡهُمۡ يُضِلُّواْ عِبَادَكَ وَلَا يَلِدُوٓاْ إِلَّا فَاجِرࣰ ا كَفَّارࣰ ا

Çünkü eğer sen onları bırakırsan, kullarını saptırırlar ve kötülük üreten nankörden başkasını doğurmazlar

28

رَّبِّ اِ۪غۡفِر لِّي وَلِوَٰلِدَيَّ وَلِمَن دَخَلَ بَيۡتِي مُؤۡمِنࣰ ا وَلِلۡمُؤۡمِنِينَ وَاَلۡمُؤۡمِنَٰتِۖ وَلَا تَزِدِ اِ۬لظَّٰلِمِينَ إِلَّا تَبَارَۢا

Rabbim! Beni, anne babamı, inanmış olarak evime gireni, tüm inanmış erkekleri ve inanmış kadınları affet! Zalimlerin de sadece helâk ve perişanlığını artır