1

وَاَلذَّٰرِيَٰتِ ذَرۡوࣰ ا

And olsun toz-torpağı ətrafa səpələyənlərə

2

فَاَلۡحَٰمِلَٰتِ وِقۡرࣰ ا

And olsun yağmur yükü daşıyanlara

3

فَاَلۡجَٰرِيَٰتِ يُسۡرࣰ ا

And olsun asanlıqla üzüb gedənlərə

4

فَاَلۡمُقَسِّمَٰتِ أَمۡرًا

And olsun işləri paylaşdıranlara

5

إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَصَادِقࣱ‏

Sizə vəd olunanlar həqiqətdir

6

وَإِنَّ اَ۬لدِّينَ لَوَٰقِعࣱ‏

Haqq-hesab da mütləq çəkiləcəkdir

7

وَاَلسَّمَآءِ ذَاتِ اِ۬لۡحُبُكِ

And olsun gözəl görünüşü olan səmaya

8

إِنَّكُمۡ لَفِي قَوۡلࣲ مُّخۡتَلِفࣲ‏

Sizin sözləriniz ziddiyyətlidir

9

يُؤۡفَكُ عَنۡهُ مَنۡ أُفِكَ

Ondan (Qurandan və Peyğəmbərdən) dönən kimsə döndərilər

10

قُتِلَ اَ۬لۡخَرَّٰصُونَ

Məhv olsun yalançılar

11

اَ۬لَّذِينَ هُمۡ فِي غَمۡرَةࣲ سَاهُونَ

O kəslər ki, cəhalət içində olan qafillərdir

12

يَسۡـَٔلُونَ أَيَّانَ يَوۡمُ اُ۬لدِّينِ

Onlar Haqq-hesab gününün nə vaxt olacağını soruşurlar

13

يَوۡمَ هُمۡ عَلَى اَ۬لنّ۪ارِ يُفۡتَنُونَ

O gün onlara odda əzab veriləcəkdir

14

ذُوقُواْ فِتۡنَتَكُمۡ هَٰذَا اَ۬لَّذِي كُنتُم بِهِۦ تَسۡتَعۡجِلُونَ

Onlara deyiləcək: “Dadın əzabınızı! Sizin tez-tələsik gəlməsini istədiyiniz şey budur!”

15

إِنَّ اَ۬لۡمُتَّقِينَ فِي جَنَّٰتࣲ وَعُيُونٍ

Şübhəsiz ki, müttəqilər Cənnət bağlarında və bulaqlar başında olacaqlar

16

ءَاخِذِينَ مَآ ءَاتَىٰهُمۡ رَبُّهُمۡۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَبۡلَ ذَٰلِكَ مُحۡسِنِينَ

öz Rəbbinin onlara verdiyini alacaqlar. Həqiqətən, onlar bundan əvvəl yaxşı iş görən adamlar olmuşdular

17

كَانُواْ قَلِيلࣰ ا مِّنَ اَ۬لَّيۡلِ مَا يَهۡجَعُونَ

Onlar gecələr ibadət edib az yatırdılar

18

وَبِالۡأَسۡح۪ارِ هُمۡ يَسۡتَغۡفِرُونَ

Sübh çağı isə bağışlanma diləyirdilər

19

وَفِيٓ أَمۡوَٰلِهِمۡ حَقࣱّ لِّلسَّآئِلِ وَاَلۡمَحۡرُومِ

Onların mal-dövlətində dilənçinin və yoxsulun payı vardır

20

وَفِي اِ۬لۡأَرۡضِ ءَايَٰتࣱ لِّلۡمُوقِنِينَ

Qəti inananlar üçün yer üzündə dəlillər vardır

21

وَفِيٓ أَنفُسِكُمۡۚ أَفَلَا تُبۡصِرُونَ

Sizin özünüzdə də dəlillər vardır. Məgər görmürsünüz

22

وَفِي اِ۬لسَّمَآءِ رِزۡقُكُمۡ وَمَا تُوعَدُونَ

Sizin ruziniz və sizə vəd olunan şeylər göydədir

23

فَوَرَبِّ اِ۬لسَّمَآءِ وَاَلۡأَرۡضِ إِنَّهُۥ لَحَقࣱّ مِّثۡلَ مَآ أَنَّكُمۡ تَنطِقُونَ

Göyün və yerin Rəbbinə and olsun ki, bu vəd sizin danışmağa qüdrətiniz olduğu kimi həqiqətdir

24

هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ضَيۡفِ إِبۡرَٰهِيمَ اَ۬لۡمُكۡرَمِينَ

İbrahimin möhtərəm qonaqlarının əhvalatı sənə gəlib çatdımı

25

إِذ دَّخَلُواْ عَلَيۡهِ فَقَالُواْ سَلَٰمࣰ اۖ قَالَ سَلَٰمࣱ قَوۡمࣱ مُّنكَرُونَ

Onlar onun yanına daxil olub: “Sənə salam olsun!”– dedilər. İbrahim: “Sizə də salam olsun! Siz yad adamlara oxşayırsınız!”– dedi

26

فَرَاغَ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِۦ فَجَآءَ بِعِجۡلࣲ سَمِينࣲ‏

O, təşviş içində ailəsinin yanına getdi və kök bir buzov qızardıb gətirdi

27

فَقَرَّبَهُۥٓ إِلَيۡهِمۡ قَالَ أَلَا تَأۡكُلُونَ

Onu qabaqlarına qoyub: “Yemək yeməyəcəksinizmi?”– dedi

28

فَأَوۡجَسَ مِنۡهُمۡ خِيفَةࣰۖ قَالُواْ لَا تَخَفۡۖ وَبَشَّرُوهُ بِغُلَٰمٍ عَلِيمࣲ‏

O, qonaqların yemədiklərini görüb onlardan qorxuya düşdü. Onlar: “Qorxma!”– dedilər və ona elmli bir oğlan uşağı ilə müjdə verdilər

29

فَأَقۡبَلَتِ اِ۪مۡرَأَتُهُۥ فِي صَرَّةࣲ فَصَكَّتۡ وَجۡهَهَا وَقَالَتۡ عَجُوزٌ عَقِيمࣱ‏

Zövcəsi qışqırıb üz-gözünə vura-vura dedi: “Axı mən sonsuz qoca qarıyam!”

30

قَالُواْ كَذَٰلِكِ قَالَ رَبُّكِۖ إِنَّهُۥ هُوَ اَ۬لۡحَكِيمُ اُ۬لۡعَلِيمُ

Onlar dedilər: “Sənin Rəbbin belə demişdir. Həqiqətən, O, Müdrikdir, Biləndir!”

31

۞قَالَ فَمَا خَطۡبُكُمۡ أَيُّهَا اَ۬لۡمُرۡسَلُونَ

İbrahim dedi: “Sizin işiniz nədir, ey elçilər?”

32

قَالُوٓاْ إِنَّآ أُرۡسِلۡنَآ إِلَىٰ قَوۡمࣲ مُّجۡرِمِينَ

Onlar dedilər: “Biz günahkar bir qövmə göndərilmişik ki

33

لِنُرۡسِلَ عَلَيۡهِمۡ حِجَارَةࣰ مِّن طِينࣲ‏

onların üstünə gildən daşlar yağdıraq –

34

مُّسَوَّمَةً عِندَ رَبِّكَ لِلۡمُسۡرِفِينَ

həddi aşanlar üçün sənin Rəbbinin yanında nişan qoyulmuş daşlar!”

35

فَأَخۡرَجۡنَا مَن كَانَ فِيهَا مِنَ اَ۬لۡمُؤۡمِنِينَ

Biz orada olan möminləri o kənddən çıxartdıq

36

فَمَا وَجَدۡنَا فِيهَا غَيۡرَ بَيۡتࣲ مِّنَ اَ۬لۡمُسۡلِمِينَ

Amma orada bir evdən başqa müsəlman tapmadıq

37

وَتَرَكۡنَا فِيهَآ ءَايَةࣰ لِّلَّذِينَ يَخَافُونَ اَ۬لۡعَذَابَ اَ۬لۡأَلِيمَ

Ağrılı-acılı əzabdan qorxanlar üçün orada bir əlamət qoyduq

38

وَفِي مُوسٜ يٰٓ إِذۡ أَرۡسَلۡنَٰهُ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ بِسُلۡطَٰنࣲ مُّبِينࣲ‏

Musanın əhvalatında da ibrət vardır. O zaman Biz onu Fironun yanına aydın bir dəlillə göndərmişdik

39

فَتَوَلَّىٰ بِرُكۡنِهِۦ وَقَالَ سَٰحِرٌ أَوۡ مَجۡنُونࣱ‏

O, öz camaatı ilə birlikdə üz çevirib: “Bu sehrbazdır, ya da dəlidir!”– dedi

40

فَأَخَذۡنَٰهُ وَجُنُودَهُۥ فَنَبَذۡنَٰهُمۡ فِي اِ۬لۡيَمِّ وَهۡوَ مُلِيمࣱ‏

Biz Fironu və əsgərlərini yaxalayıb dənizə atdıq. O, qınanmağa layiq idi

41

وَفِي عَادٍ إِذۡ أَرۡسَلۡنَا عَلَيۡهِمِ اِ۬لرِّيحَ اَ۬لۡعَقِيمَ

Ad qövmünün hekayətində də ibrət vardır. O zaman Biz onların üstünə xeyir-bərəkətsiz bir külək göndərmişdik

42

مَا تَذَرُ مِن شَيۡءٍ أَتَتۡ عَلَيۡهِ إِلَّا جَعَلَتۡهُ كَاَلرَّمِيمِ

O külək üstündən keçdiyi hər bir şeyi sovurub külə döndərirdi

43

وَفِي ثَمُودَ إِذۡ قِيلَ لَهُمۡ تَمَتَّعُواْ حَتَّىٰ حِينࣲ‏

Səmud qövmünün hekayətində də ibrət vardır. O zaman onlara: “Müəyyən vaxtadək dolanıb-keçinin!”– deyilmişdi

44

فَعَتَوۡاْ عَنۡ أَمۡرِ رَبِّهِمۡ فَأَخَذَتۡهُمُ اُ۬لصَّٰعِقَةُ وَهُمۡ يَنظُرُونَ

Onlar öz Rəbbinin əmrindən çıxdılar və onları gözləri baxa-baxa ildırım vurdu

45

فَمَا اَ۪سۡتَطَٰعُواْ مِن قِيَامࣲ وَمَا كَانُواْ مُنتَصِرِينَ

Onlar ayağa qalxa bilmədilər və onlara kömək edən də olmadı

46

وَقَوۡمِ نُوحࣲ مِّن قَبۡلُۖ إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَوۡمࣰ ا فَٰسِقِينَ

Daha əvvəl Nuh qövmünü məhv etdik. Çünki onlar fasiq adamlar idilər

47

وَاَلسَّمَآءَ بَنَيۡنَٰهَا بِأَيۡيْدࣲ وَإِنَّا لَمُوسِعُونَ

Biz göyü qüdrətlə yaratdıq və Biz onu genişləndiririk

48

وَاَلۡأَرۡضَ فَرَشۡنَٰهَا فَنِعۡمَ اَ۬لۡمَٰهِدُونَ

Yeri də Biz döşədik. Nə gözəl döşəyənlərik Biz

49

وَمِن كُلِّ شَيۡءٍ خَلَقۡنَا زَوۡجَيۡنِ لَعَلَّكُمۡ تَذَّكَّرُونَ

Biz hər şeydən erkək və dişi olmaqla cütlər yaratdıq ki, bəlkə, düşünüb ibrət alasınız

50

فَفِرُّوٓاْ إِلَى اَ۬للَّهِۖ إِنِّي لَكُم مِّنۡهُ نَذِيرࣱ مُّبِينࣱ‏

De: “Allaha tərəf qaçın! Mən sizi Onunla açıq-aşkar qorxudub xəbərdar edənəm

51

وَلَا تَجۡعَلُواْ مَعَ اَ۬للَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَۖ إِنِّي لَكُم مِّنۡهُ نَذِيرࣱ مُّبِينࣱ‏

Allahla yanaşı başqa bir məbud qəbul etməyin. Mən sizi Onunla açıq-aşkar qorxudub xəbərdar edənəm!”

52

كَذَٰلِكَ مَآ أَتَى اَ۬لَّذِينَ مِن قَبۡلِهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا قَالُواْ سَاحِرٌ أَوۡ مَجۡنُونٌ

Beləcə, onlardan əvvəlkilərə də elə bir elçi gəlmədi ki, onun barəsində: “Sehrbazdır, ya da dəlidir!”– deməsinlər

53

أَتَوَاصَوۡاْ بِهِۦۚ بَلۡ هُمۡ قَوۡمࣱ طَاغُونَ

Onlar bunu bir-birinə vəsiyyətmi etmişlər? Xeyr, onlar həddi aşan adamlardır

54

فَتَوَلَّ عَنۡهُمۡ فَمَآ أَنتَ بِمَلُومࣲ‏

Artıq onlardan üz döndər! Sən buna görə qınanmazsan

55

وَذَكِّرۡ فَإِنَّ اَ۬لذِّكۡر۪يٰ تَنفَعُ اُ۬لۡمُؤۡمِنِينَ

Sən xatırlat! Çünki xatırlatmaq möminlərə fayda verir

56

وَمَا خَلَقۡتُ اُ۬لۡجِنَّ وَاَلۡإِنسَ إِلَّا لِيَعۡبُدُونِ

Mən cinləri və insanları ancaq Mənə ibadət etmək üçün yaratdım

57

مَآ أُرِيدُ مِنۡهُم مِّن رِّزۡقࣲ وَمَآ أُرِيدُ أَن يُطۡعِمُونِ

Mən onlardan ruzi istəmirəm. Mən onlardan Məni yedirtmələrini də istəmirəm

58

إِنَّ اَ۬للَّهَ هُوَ اَ۬لرَّزَّاقُ ذُو اُ۬لۡقُوَّةِ اِ۬لۡمَتِينُ

Həqiqətən, Allah ruzi verəndir, qüvvət sahibidir, Mətindir

59

فَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُواْ ذَنُوبࣰ ا مِّثۡلَ ذَنُوبِ أَصۡحَٰبِهِمۡ فَلَا يَسۡتَعۡجِلُونِ

Şübhəsiz ki, zülm edənləri həmtaylarının qisməti kimi bir qismət gözləyir. Qoy onlar Məni tələsdirməsinlər

60

فَوَيۡلࣱ لِّلَّذِينَ كَفَرُواْ مِن يَوۡمِهِمِ اِ۬لَّذِي يُوعَدُونَ

Onlara vəd olunmuş Gündən ötrü vay kafirlərin halına