چگونه می‌توان وجود کربن در انسان را با وجود اینکه در خاک نیست، توضیح داد؟

سلام علیکم فرزندم، ابتدا باید بگویم که داده‌های علمی مدرن تأیید می‌کنند که کربن به وفور در خاک (به شکل مواد آلی، زغال‌سنگ و ترکیبات مختلف) وجود دارد. با این حال، می‌توانیم پرسش شما را در پرتو حکمت خلقت انسان و بیانات قرآن کریم این‌گونه توضیح دهیم: در قرآن کریم، خداوند متعال به صراحت بیان می‌فرماید که انسان را از خاک (تراب)، گل (طین) و عصاره‌ای از خاک (سلاله) آفریده است. «و به راستی که ما انسان را از عصاره‌ای از گل آفریدیم.» (سوره مؤمنون، آیه ۱۲). طبق دیدگاه ماتریدی که مبنای اعتقادی مذهب حنفی است، هنر خلقت خداوند هم یک معجزه است و هم در چارچوب یک نظام قرار دارد. خلقت انسان از خاک به این معناست که او ترکیبی از عناصر موجود در زمین است. عناصر اصلی حیات مانند کربن، نیتروژن، هیدروژن و اکسیژن در محتوای زمین و خاک موجود هستند. نگاه به این مسئله از سه منظر زیر با حکمت سازگار است: ۱. هماهنگی عنصری: اصطلاح خاک تنها به غبار روی زمین محدود نمی‌شود، بلکه اصلی است که تمام معادن و عناصر زمین را در بر می‌گیرد. تمام عناصر موجود در بدن انسان در لایه‌های زمین وجود دارند. ۲. عصاره (سلاله): عبارت «عصاره» در آیه به انتخاب و گردآوری عناصر خاصی از درون خاک اشاره دارد. کربن یکی از اساسی‌ترین بخش‌های این عصاره انتخاب‌شده است. ۳. تبدیل از طریق رزق: بدن انسان از طریق گیاهانی که از خاک می‌رویند و حیواناتی که از این گیاهان تغذیه می‌کنند، دائماً در حال تجدید است. کربن و سایر عناصر موجود در خاک از طریق زنجیره رزق به بخشی از سلول‌های انسانی تبدیل می‌شوند. در نتیجه، وجود کربن در انسان با حقیقت «خلقت از خاک» که قرآن گزارش می‌دهد، در تضاد نیست، بلکه آن را تأیید می‌کند. تبدیل عناصر موجود در خاک بی‌جان به انسانی زنده و باشعور با فرمان «باش» خداوند، نشانه‌ای از قدرت بی‌کران اوست. خداوند علم شما را افزون گرداند.