İman amelsiz yahut amel imansız bir işe yaramaz, anlamındaki hadis sahih midir?

Aleykümselam ve rahmetullah, aziz kardeşim. Sorduğun bu mühim soru, İslam akaidinin en temel konularından biriyle ilgilidir. Öncelikle ifade edeyim ki, lafzen "İman amelsiz, amel de imansız bir işe yaramaz" şeklinde meşhur olmuş müstakil bir hadis-i şerif bulunmamaktadır. Ancak bu ifade, mana olarak Kur'an-ı Kerim ve Sünnet'in genel ruhuna uygundur. Kur'an-ı Kerim'de iman ile amel genellikle yan yana zikredilmiş ve kurtuluş için her ikisinin de lüzumuna işaret edilmiştir. Örneğin Asr Suresi'nde Yüce Allah şöyle buyurur: "Ancak iman edip salih ameller işleyenler, birbirlerine hakkı tavsiye edenler ve birbirlerine sabrı tavsiye edenler müstesnadır; onlar hüsrandadırlar." (Asr Suresi, 2-3) Senin mezhebin olan Hanefi mezhebinin (Ehl-i Sünnet akidesinin) bu konudaki görüşü şöyledir: İman kalbin tasdiki ve dilin ikrarıdır. Amel (ibadetler ve güzel işler) ise imanın bir parçası değil, onun meyvesi ve kemalidir. Buna göre: 1. Amel etmemek (günah işlemek veya ibadetleri terk etmek), kişinin imanını kalbinde tasdik ettiği sürece ortadan kaldırmaz; ancak o imanı zayıflatır ve meyvesiz bırakır. Yani kişi büyük günah işlemekle kafir olmaz, "günahkâr mümin" olur. 2. Amellerin Allah katında makbul ve geçerli olması, ancak sahih bir iman ile mümkündür. İmansız yapılan hayırlı amellerin ahiretteki "sevap" açısından bir karşılığı yoktur. Hlasa-i kelam; iman ile amel birbirinden ayrı şeylerdir, ancak biri diğersiz eksik kalır. İman ağaç ise, amel onun meyvesidir. Meyvesiz ağaç kurumasa da sahibine beklenen faydayı sağlamaz. Allah Teâlâ imanımızı salih amellerle süslesin ve bizi