Je, mtu anayeacha dini hana haki ya kuishi?

Ndugu yangu mpendwa, katika dini ya Kiislamu, utakatifu wa maisha ya binadamu ni msingi mkuu. Kama ilivyoelezwa wazi katika Qur'an Tukufu, Surah Al-Ma'idah, aya ya 32: "Mwenye kumuua mtu bila ya yeye kuua, au kufanya uharibifu katika nchi, basi ni kama amewaua watu wote." Katika Uislamu, suala la kuacha dini (irtidad) limejadiliwa katika vitabu vya fiqhi kuhusiana na chaguo la kidini la mtu na uhusiano wake na utaratibu wa kijamii. Kwa mujibu wa Imam Abu Hanifa, mwanzilishi wa madhehebu ya Hanafi, wanawake walioritadi (walioacha dini) hawawezi kuuawa kamwe; wao hufungwa na kualikwa kurejea katika Uislamu. Kuhusu wanaume walioritadi, hukumu hii haihusiani sana na kutokuamini kwa mtu binafsi, bali inahusiana na uhalifu wa kisiasa na kijeshi kama vile uasi dhidi ya utaratibu wa kijamii wa wakati huo, uhaini, na hali ya vita (kuvuruga amani ya kijamii kwa kuchochea fitina). Katika fiqhi ya Hanafi, mwanamume aliyeritadi hupewa muda wa kutubu. Ikiwa hatatubu, katika kipindi cha kale, kwa vile hali hii ilichukuliwa kuwa sawa na uhaini na ushirikiano na adui, mamlaka ya serikali ingeweza kutekeleza adhabu. Hata hivyo, kwa kuzingatia sheria za kimataifa za sasa, mahusiano ya kimataifa, na mfumo wa kisasa wa serikali, wanazuoni wengi wa Kiislamu wanaeleza kuwa suala hili linahusiana na hali ya kisiasa na kijamii ya wakati huo. Kwa ufupi, katika Uislamu, si halali kamwe kukatisha maisha ya mtu asiye na hatia bila haki. Adhabu ya mtu aliyeacha dini, badala ya kuwa ni suala la uhuru wa kuamini, ni utekelezaji wa kisheria na wa muda uliolenga kulinda usalama wa kijamii na umoja wa kisiasa wa jamii ya Kiislamu. Mwenyezi Mungu anajua zaidi.