A nuk ka të drejtë jete ai që del nga feja?

I nderuar vëlla, paprekshmëria e jetës njerëzore është një parim themelor në fenë islame. Siç thuhet qartë në Kur'anin Famëlartë, në ajetin 32 të sures El-Maide: '...kush mbyt ndonjë njeri që nuk ka mbytur ndonjë tjetër ose që nuk ka bërë shkatërrim në tokë, ai është sikur t'i ketë mbytur të gjithë njerëzit.' Çështja e daljes nga feja (irtidad) në islam është trajtuar në librat e fikhut në kontekstin e zgjedhjes fetare të individit dhe marrëdhënies së tij me rendin shoqëror. Sipas Imam Ebu Hanifes, themeluesit të medhhebit hanefi, gratë që dalin nga feja nuk ekzekutohen kurrë; ato burgosen dhe ftohen të kthehen në islam. Për sa u përket burrave që dalin nga feja, ky vendim lidhet më shumë me krime politike dhe ushtarake si rebelimi kundër rendit shoqëror të asaj kohe, tradhtia ndaj atdheut dhe gjendja e luftës (prishja e paqes shoqërore përmes fitnes), sesa me një mosbesim thjesht individual. Në fikhun hanefi, një burri që del nga feja i jepet afat për t'u penduar. Nëse nuk pendohet, në periudhën klasike, meqenëse kjo situatë barazohej me tradhtinë ndaj atdheut dhe bashkëpunimin me armikun, autoriteti shtetëror mund të zbatonte sanksione penale. Megjithatë, duke marrë parasysh të drejtën ndërkombëtare të sotme, marrëdhëniet ndërkombëtare dhe rendin modern shtetëror, shumë dijetarë islamë theksojnë se kjo çështje lidhej me kushtet politike dhe sociologjike të asaj kohe. Në përmbledhje, në islam nuk është kurrë e lejueshme t'i jepet fund padrejtësisht jetës së një njeriu të pafajshëm. Ndëshkimi i një personi që del nga feja, përtej lirisë së besimit individual, është një praktikë periodike dhe juridike që synon ruajtjen e sigurisë shoqërore dhe integritetit politik të shoqërisë islame. Allahu e di më së miri.