Діннен шыққан адамның өмір сүруге құқығы жоқ па?

Қымбатты бауырым, Ислам дінінде адам өмірінің қол сұғылмастығы – негізгі қағида. Құран Кәрімде Мәида сүресінің 32-аятында ашық айтылғандай: '...кімде-кім бір адамды өлтірмеген немесе жер бетінде бүлік шығармаған адамды өлтірсе, ол бүкіл адамзатты өлтіргенмен тең.' Исламда діннен шығу (иртидад) мәселесі фиқһ кітаптарында жеке адамның діни таңдауы мен қоғамдық тәртіппен байланысы тұрғысынан қарастырылған. Ханафи мәзһабының негізін қалаушы Имам Әбу Ханифа бойынша, әйел мұртадтар (діннен шыққандар) ешқашан өлім жазасына кесілмейді; олар қамауға алынып, қайтадан Исламға шақырылады. Ал ер адамдарға келетін болсақ, бұл үкім жеке сенімсіздіктен гөрі, сол кездегі қоғамдық тәртіпке қарсы шығу, отанға опасыздық жасау және соғыс жағдайы (бүлік шығарып қоғамдық тыныштықты бұзу) сияқты саяси және әскери қылмыстармен байланысты. Ханафи фиқһында мұртад болған ер адамға тәубе етуі үшін уақыт беріледі. Егер тәубе етпесе, классикалық кезеңде бұл жағдай отанға опасыздық және жаумен ынтымақтастық сияқты қылмыстарға теңестірілгендіктен, мемлекеттік билік тарапынан жаза қолданылуы мүмкін еді. Алайда бүгінгі халықаралық құқық, халықаралық қатынастар және қазіргі заманғы мемлекеттік тәртіпті ескерсек, көптеген ислам ғалымдары бұл мәселенің сол дәуірдің саяси және әлеуметтік шарттарына байланысты болғанын айтады. Қорыта айтқанда, Исламда жазықсыз адамның өмірін қиюға ешқашан рұқсат жоқ. Діннен қайтқан адамды жазалау – жеке сенім бостандығынан гөрі, қоғамдық қауіпсіздікті және Ислам қоғамының саяси тұтастығын қорғауға бағытталған кезеңдік және құқықтық тәжірибе болып табылады. Ең дұрысын Алла біледі.