Shin wanda ya bar addini ba shi da haƙƙin rayuwa?

Ya ɗan'uwana mai girma, a addinin Musulunci, tsarkin rayuwar ɗan adam ginshiƙi ne na asali. Kamar yadda aka bayyana a fili a cikin Alkur'ani Mai Girma, Suratul Ma'idah, aya ta 32: "Wanda ya kashe wani rai ba don ya kashe wani ba, ko kuma don ya yi barna a bayan ƙasa, to kamar ya kashe dukan mutane ne." A Musulunci, batun barin addini (irtidad) an tattauna shi a cikin littattafan fikihu dangane da zaɓin addini na mutum da alaƙarsa da tsarin zamantakewa. A cewar Imam Abu Hanifa, wanda ya kafa mazhabar Hanafi, mata masu ridda (waɗanda suka bar addini) ba a kashe su kwata-kwata; ana ɗaure su ne kuma ana gayyatar su su dawo Musulunci. Game da maza masu ridda kuwa, wannan hukunci ba ya da alaƙa sosai da rashin imani na mutum ɗaya, sai dai yana da alaƙa da laifukan siyasa da na soja kamar tawaye ga tsarin zamantakewa na wancan lokacin, cin amanar ƙasa, da kuma yanayin yaƙi (ɓata zaman lafiyar jama'a ta hanyar tayar da fitina). A cikin fikihun Hanafi, ana ba wa namiji mai ridda lokaci don ya tuba. Idan bai tuba ba, a zamanin da, tunda ana ɗaukar wannan yanayin a matsayin cin amanar ƙasa da haɗin kai da makiya, hukumar gwamnati za ta iya aiwatar da hukunci. Duk da haka, idan aka yi la'akari da dokokin ƙasa da ƙasa na yanzu, dangantakar ƙasashe, da tsarin gwamnati na zamani, yawancin malaman Musulunci sun bayyana cewa wannan batu yana da alaƙa da yanayin siyasa da zamantakewa na wancan lokacin. A taƙaice, a Musulunci, ba a taɓa halatta kashe rayuwar wani mutum marar laifi ba tare da gaskiya ba. Hukunta wanda ya bar addini kuwa, ba batun 'yancin yin imani na mutum ɗaya ba ne, a'a, wani mataki ne na shari'a na wucin gadi da aka tsara don kare tsaron jama'a da haɗin kan siyasa na al'ummar Musulmi. Allah ne Mafi sani.