A'lâ Suresi

سَبِّحِ اِ۪سۡمَ رَبِّكَ اَ۬لۡأَعۡلَى

Rabbinin o yüce adını tespih et

اَ۬لَّذِي خَلَقَ فَسَوّٜ يٰ

O ki yarattı, düzene koydu

وَاَلَّذِي قَدَّرَ فَهَدٜ يٰ

O ki miktarını, şeklini belirledi, yolunu çizip aydınlattı

وَاَلَّذِيٓ أَخۡرَجَ اَ۬لۡمَرۡعٜ يٰ

O ki otlağı çıkardı

فَجَعَلَهُۥ غُثَآءً أَحۡوٜ يٰ

Sonra da onu sellerin sürüklediği morarmış bir atık haline getirdi

سَنُقۡرِئُكَ فَلَا تَنسٜ يٰٓ

Seni/sana okutacağız da artık unutmayacaksın

إِلَّا مَا شَآءَ اَ۬للَّهُۚ إِنَّهُۥ يَعۡلَمُ اُ۬لۡجَهۡرَ وَمَا يَخۡفٜ يٰ

Allah´ın dilediği müstesna. O, açıklananı da gizleneni de bilir

وَنُيَسِّرُكَ لِلۡيُسۡر۪يٰ

Sana, en kolay olanı kolaylaştıracağız

فَذَكِّرۡ إِن نَّفَعَتِ اِ۬لذِّكۡر۪يٰ

Eğer hatırlatmak yarar sağlarsa hatırlat/öğüt ver

سَيَذَّكَّرُ مَن يَخۡشٜ يٰ

İçine ürperti düşen, öğüt alacaktır

وَيَتَجَنَّبُهَا اَ۬لۡأَشۡقَى

İçi kararmış bedbaht ise ondan kaçınacaktır

اَ۬لَّذِي يَصۡلَى اَ۬لنَّارَ اَ۬لۡكُبۡر۪يٰ

En büyük ateşe girer o

ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحۡيٜ يٰ

Sonra orada ne ölür ne de hayat bulur

قَدۡ أَفۡلَحَ مَن تَزَكّٜ يٰ

Benliğini arındıran/zekât veren, kurtuluşa gerçekten ermiştir

وَذَكَرَ اَ۪سۡمَ رَبِّهِۦ فَصَلّٜ يٰ

Rabbinin adını anmış, namaz kılıp da dua etmiştir o

بَلۡ يُؤۡثِرُونَ اَ۬لۡحَيَوٰةَ اَ۬لدُّنۡيٜ ا

Doğrusu şu ki, siz şu iğreti hayatı yeğliyorsunuz

وَاَلۡأٓخِرَةُ خَيۡرࣱ وَأَبۡقٜ يٰٓ

Oysaki sonraki hayat daha mutlu, daha kalıcıdır

إِنَّ هَٰذَا لَفِي اِ۬لصُّحُفِ اِ۬لۡأُولٜ يٰ

Hiç kuşkusuz, bu Kur´an, ilk sayfalarda da elbette vardır

صُحُفِ إِبۡرَٰهِيمَ وَمُوسٜ يٰ

İbrahim´in ve Mûsa´nın sayfalarında