باور به خداوند چگونه باید باشد؟

برادر گرامی، ایمان به خداوند یعنی: ایمان قلبی به وجود، یگانگی، صفات و نام‌های او بدون هیچ‌گونه شک و تردید، و تأیید این ایمان با عمل. بر اساس عقیده اهل سنت و جماعت -که مذهب حنیف نیز بر آن استوار است- اصول بنیادین ایمان به خداوند به شرح زیر است: 1. توحید (یگانگی): ایمان به اینکه خداوند در ذات، صفات و افعال خود یگانه است و معبودی جز او وجود ندارد. در قرآن کریم چنین آمده است: «بگو: او الله، یگانه است. الله بی‌نیاز است (همه نیازمند اویند و او به هیچ‌کس نیازمند نیست). نزاده و زاده نشده است. و هیچ‌کس همتا و همگون او نیست.» (سوره توحید، ۱-۴) 2. ایمان به صفات کامل: ایمان به اینکه خداوند دارای صفات ازلی و ابدی شایسته ذات خود است؛ مانند حیات، علم، سمع (شنوایی)، بصار (بینایی)، اراده، قدرت و کلام، و او از هرگونه نقص و کاستی منزه (پاک) است. 3. تصدیق و تسلیم: این ایمانی که با قلب تصدیق شده، باید با اقرار زبان تقویت گردد و بنده تسلیم اوامر خداوند باشد. حضرت محمد (صلی الله علیه و آله و سلم) در روایتی که به «حدیث جبرئیل» معروف است، ایمان را چنین تعریف کرده‌اند: «ایمان آن است که به خدا، فرشتگانش، کتاب‌هایش، پیامبرانش، روز قیامت، و به تقدیر؛ خیر و شر آن از سوی خداست، ایمان بیاوری.» (مسلم، الایمان، ۱) ایمان به خداوند یعنی زندگی کردن میان بیم و امید، با آگاهی از بندگی گویی که او را می‌بینی، و پناه بردن به رحمت او. پروردگارا، ایمان ما را پایدار و کامل بگردان.